Jak już pisaliśmy, telewizja wysokiej rozdzielczości HD wymaga innych połączeń kablowych, niż tradycyjne źródła sygnału zwykłej rozdzielczości (SD). Wiele zależy tu od dekodera i samego telewizora.

Jeśli jesteśmy posiadaczami kineskopowego odbiornika CRT, najlepsze połączenie to 21-pinowa wtyczka Euroscart (d). Pozwala ona jednym kablem przesłać zarówno obraz, jak i dźwięk. Przy czym obraz może być wyświetlany w trzech trybach: SD1, SD2 i  SD3.

Najlepsze rezultaty daje tryb SD2. Jest to tzw. tryb RGB, gwarantujący wysoką jakość i stabilność obrazu (Uwaga: W telewizorze z kilkoma gniazdami Euroscart ? zwykle tylko jedno obsługuje ten standard). Gorsze rezultaty daje tryb SD3 (jakość s-video), a najsłabsze ? SD1 (jakość video). 

Inaczej wygląda podłączanie płaskiego telewizora umożliwiającego odbiór obrazu wysokiej rozdzielczości. Co prawda można połączyć go z dekoderem cyfrowym  także za pomocą kabla Euroscart (*f), ale uniemożliwia to uzyskania jakości obrazu o rozdzielczości HD 1080i. Do tego celu najlepsze jest użycie kabla HDMI (d) lub tzw. połączenia komponentowego (e).

Kabel komponentowy składa się trzech wtyczek w kolorze zielonym, niebieskim oraz czerwonym i umożliwia przesyłanie obrazu w trybie RGB (Red, Green, Blue). Dźwięk stereo trzeba podłączyć za pomocą kolejnych dwóch wtyczek audio. 

Posiadacze kina domowego mogą dodatkowo połączyć dekoder z telewizorem kablem optycznym (*c), wykorzystując do tego gniazdo o nazwie SPDIF. Połączenie takie umożliwia odbiór dźwięku Dolby Digital. Trzeba jednak pamiętać, że oprócz samego okablowania należy wszystkie parametry (tryby obrazu i dźwięku, rozdzielczość obrazu) odpowiednio skonfigurować używając do tego celu menu dekodera.

Dodaj do