Firma Bang and Olufsen jest znana z tego, że w swoich produktach stawia na najwyższą jakość i najciekawszą stylistykę. Nowy telewizor BeoPlay V1 ani trochę pod tym względem nie zawodzi.

Skandynawski producent chce dotrzeć do nieco szerszego odbiorcy. Z tego powodu opisywany model ma być bardziej przystępny cenowo. Problem w tym, że w przypadku tego producenta nie oznacza to cen znanych z supermarketów. BeoPlay V1 ma kosztować około 2399 euro za wersję 32-calową i 2899 euro za 40 cali. To kolejno 10 000 i 12 000 zł. Widać wyraźnie, że prezesi B&O rozumieją słowo „przystępny” nieco inaczej niż zwykli widzowie.

Co za taką cenę? Pięć złącza HDMI, USB, funkcje multimedialne przez DLNA, zintegrowany system 5.1 surround sound i oczywiście widoczny na zdjęciu, nietypowy stojak. Z tym ostatnim może być trochę problemów. Konstrukcja wygląda fajnie, ale wyobraźcie sobie ją w tradycyjnym pomieszczeniu, z gąszczem kabli zwisającymi zza telewizora. Inna kwestia, że jeśli ktoś wyda 10 000 zł na 30-calowy telewizor LCD LED, to zapewne będzie go też stać, by zrobić za nim jakąś udawaną gipso-ściankę zakrywającą kable.

Premiera 5. maja.

Firma Sharp pobiła kolejny rekord. W drugiej połowie marca 2012 roku wprowadziła do swojej oferty pierwszy 80-calowy  telewizor. Sharp AQUOS Full LED LC-80LE645E to obecnie jedyny dostępny w sprzedaży odbiornik o tak dużej przekątnej ekranu – ponad 2 metry.

Powierzchnia ekranu tego modelu przewyższa powierzchnię ekranu telewizora 55-calowego niemal dwukrotnie. To, co wyróżnia model Sharp LE645E to fakt, że jest to telewizor o pełnym podświetleniu LED. Na podkreślenie zasługuje również jego wysoka energooszczędność. Dzięki spełnianiu najwyższych norm odbiorniki otrzymały etykietę energetyczną A++. To wyjątkowe osiągnięcie przy tak olbrzymim ekranie.

LE645E wyposażono w potrójny tuner HD, funkcję nagrywania Time Shift+, oraz Media Player, odtwarzacz zdjęć, wideo i muzyki zapisanych w pamięci USB lub na serwerze DLNA w sieci domowej. Telewizor umożliwia dostęp do internetu poprzez AQUOS Net+ – otwartą przeglądarkę internetową.

80-calowy Sharp jest już dostępny w Polsce. Cena tego kolosa? 27 tysięcy złotych.

A teraz trochę pomarudzę. Sharp, który jest oficjalnym partnerem Euro 2012, liczy zapewne na to, że kilku bogatych Polaków sprawi sobie taki dwumetrowy ekran, aby obejrzeć mistrzostwa. Niewątpliwie byłoby to fajne przeżycie. Jednak LE645E nie jest wcale jakimś cudem techniki.

Po pierwsze – rozdzielczość. To zwykłe Full HD, czyli 1080 na 1920 pikseli. Trochę mało, jak na ekran tej wielkości. Fakt, że powierzchnia ekranu to dwukrotność powierzchni telewizora 55-calowego oznacza także, że pojedyncze piksele wyświetlane przez 80-calowego Sharpa będą dwukrotnie większe, niż na odbiorniku 55 calowym. Aby więc uniknąć wrażenia pikselizacji obrazu, nawet programy HD trzeba będzie oglądać z dużej odległości – co najmniej 3 metry, ale w praktyce może to być nawet 5.

Dlaczego Sharp nie postawił na większą rozdzielczość, czyli 4K, tak, jak zrobiło to np. LG w swoim nowym modelu LM960V? Ten odbiornik ma 72-calowy ekran o rozdzielczości 3840 na 2160 pikseli. Sharp uznał zapewne, że skoro nie ma programów nadawanych w natywnej rozdzielczości 4K, to nie warto pakować drogiej technologii do nowego modelu. Euro 2012 to jednak nie Olimpiada w Londynie, która po raz pierwszy w historii ma być transmitowana zarówno w 3D, jak i Ultra HD.

Dziwi natomiast druga decyzja: zapakowany do telewizora system wspomagania płynności obrazu to zaledwie 100 Hz. A wiadomo przecież, że im większy ekran, tym większe odległości pomiędzy wyświetlanymi obrazami. Co oznacza, że w szybkich scenach może pojawić się efekt „skakania”. Moim zdaniem, nawet przy zastosowaniu poprawiającej jakość obrazu funkcji Fine Motion, 100 Hz to zdecydowanie za mało. Powinno być co najmniej 200. W końcu 80-calowy Sharp pojawia się na mistrzostwa w piłce nożnej, a w tej – jak wiadomo – szybkich scen nie brakuje.

Ogólnie mówiąc, nie ma różnicy między jakością obrazu w telewizorach LCD z systemem 100 Hz i 200 Hz. Obydwa są niewątpliwie lepsze niż odbiorniki wyświetlające standardowe 50 klatek obrazu na sekundę (50 Hz), ale już przewaga systemu 200 Hz nad 100 Hz jest mocno dyskusyjna.

• Zobacz wpis: Telewizor 50, 100 czy 200 Hz: na czym polega różnica?

OK, ale moje uwagi dotyczyły dotąd telewizorów 2D. Czy tak samo jest w przypadku telewizorów 3D? Zobaczmy.

Telewizor 3D musi wyświetlać jednocześnie dwa różniące się od siebie obrazy – dla lewego i prawego oka. W rzeczywistości nie jest w stanie wyświetlić ich w tym samym czasie – musi błyskawicznie przełączać się między „lewym” a „prawym” obrazem. Tzw. aktywne okulary 3D zostały skonstruowane w taki sposób, by blokowały obrazy „lewe” dla prawego oka i „prawe” dla lewego. Nasze oczy odbierają więc 25, a nie 50 pełnych klatek obrazu na sekundę.

W praktyce oznacza to, że na telewizorach z dużym ekranem odległości między punktami poruszającego się szybko obiektu stają się na tyle spore, że pojawia się efekt „skakania”. Systemy wspomagania obrazu są więc niezbędne dla telewizorów 3D – 200 Hz będzie wtedy odbierane jako 100 Hz, a 100 Hz jako 50 Hz. Pamiętajmy jednak, że dotyczy to tylko sytacji, kiedy oglądamy filmy 3D.

Sprawa staje się jeszcze bardziej skomplikowana w przypadku telewizorów z tzw. pasywnym 3D. Różne firmy stosują tu różne rozwiązania: np. LG w telewizorach z serii Cinema 3D używa lekkich okularów polaryzacyjnych i technologii FPR.

• Zobacz video: LG Cinema 3D – jak oglądać filmy trójwymiarowe za pomocą okularów za 30 złotych?

Polega ona m.in. na tym, że telewizor wyświetla w jednej klatce nieparzyste linie obrazu dla lewego oka i parzyste dla prawego, a w drugiej na odwrót. Jest to sytuacja nieco podobna, jak w przypadku sygnału HD 1080i, czyli nadawanego z tzw. przeplotem. Różnica polega na tym, że w telewizorach LG Cinema 3D przeplot jest „krzyżowany” między prawe i lewe oko, stąd efekt trójwymiaru.

W technologii pasywnej widzimy więc tylko połowę linii obrazu w klatce, czy tzw. półklatkę. Obraz pełnej klatki dociera więc do naszego mózgu również z czestotliwością 25 Hz, chociaż w nieco inny sposób niż w przypadku „aktywnego” 3D. Oznacza to, że dla telewizorów z pasywnym 3D systemy wspomagające obraz są niezbędne i to nawet lepsze, niż w technologii „aktywnej”. Dlaczego?

Pasywne telewizory 3D są wyposażone zwykle w systemy konwersji 2D/3D, czyli potrafią zamienić zwykły sygnał telewizyjny HD w obraz trójwymiarowy. Sygnał telewizyjny nie jest jednak nadawany w jakości 1080p, czyli Full HD, a w jakości 720p lub 1080i. O ile w tym pierwszym przypadku problemów nie będzie - HD 720p wyświetla pełną klatkę obrazu – to w 1080i wyświetlane są półklatki, z których pasywne 3D tworzy kolejne półklatki. Co się wtedy dzieje?

Producent tego nie ujawnia, ale można się domyślać, że jakość takiego obrazu jest bardzo słaba. Dlatego odpowiedź na postawione w tytule pytanie brzmi: systemy wspomagania obrazu są niezbędne w przypadku telewizorów 3D. Dla „aktywnego” 3D powinno być to minimum 100 Hz, dla pasywnego – 200 Hz. Dodatkowo – im większy ekran, tym lepszy system odświeżania obrazu powinien mieć odbiornik. Dla 55-calowego LG Cinema 3D system 400 Hz wcale nie będzie przesadą.

• Zobacz też video: Uniwersalne okulary Hamy dla wszystkich typów telewizorów 3D

Jeśli nie kupiłeś dotąd telewizora HD lub 3D, być może podjąłeś właściwą decyzję. Analitycy z firmy NPD DisplaySearch przewidują, że w 2012 roku odbiorniki HDTV sporo potanieją, a szczyt wyprzedaży powinien przypaść na czas wakacji. Biorąc pod uwagę, że mamy w tym roku Euro 2012 i Olimpiadę w Londynie, to dobra wiadomość.

Badanie dotyczy co prawda rynku amerykańskiego, ale trendy pewnie będą podobne na całym świecie. Co więc przewidują analitycy z NPD:

• Średnie ceny 40-42-calowych telewizorów LCD (technologia CCFL) spadną po raz pierwszy poniżej 500 dolarów (1700 zł)
• Cena 40-calowego telewizora 3D LCD z tzw. aktywnymi okularami spadnie poniżej 1000 dolarów (3400 zł)
• Cena 47-calowego telewizora 3D LCD z okularami polaryzacyjnymi również spadnie poniżej 1000 dolarów (3400 zł)
• 60-calowe LCD będzie można kupić po raz pierwszy za kwotę poniżej 1500 dolarów (5100 zł), ale pojawią się promocje z ceną w okolicy 1000 dolarów.
• 50-calowa plazma 3D 1080p będzie do kupienia również poniżej 1000 dolarów (3400 zł)

Droższe – nawet o 50 procent – będą wciąż telewizory z podświetleniem LED oraz systemami odświeżania obrazu 100, 200 i 400 Hz. Sprzedaż telewizorów 3D ruszy nieco w porównaniu z 2011 rokiem, ale wciąż będą one stanowić zaledwie 8 procent wszystkich sprzedawanych odbiorników. Na wzrost popularności odbiorników HD wpłynie też spadek cen odtwarzaczy Blu-ray. W 2012 roku ceny najprostszych modeli spadną poniżej 80 dolarów (270 zł).

• Zobacz też wpis: Czy telewizor LED jest zawsze lepszy od zwykłego LCD?

Loewe to producent nie idący na żadne ustępstwa. Ma telewizory drogie jak diabli, ale cenione za jakość wykonania, znakomity dźwięk i obraz. Teraz można je mieć też w 37 calach.

Seria Art tego producenta miała do tej pory 32, 40 i 46 cali. Nowy, 37-calowy, model z podświetlaniem LED jest dostępny w błyszczącej czerni, chromowanym srebrze lub kolorze kawy mokka (na zdjęciu). Wersja podstawowa kosztuje 1795 funtów, czyli około 8000 złotych. Wykończenie mokka to 100 funtów ekstra. Jest też wersja z dyskiem DR+ za 2195 funtów (prawie 11 000 zł). Musicie przyznać, że cena jest dość odważna jak za panel 37-calowy.

Funkcje:

• 100 Hz,
• system kontroli obrazu OPC (optical picture control),
• streming obrazu i dźwięku z sieci domowej,
• dostęp do sieci przez portal firmy MediaNet,
• filmy na życzenie dostępne w technologii HbbTV,
• odtwarzanie zdjęć, muzyki i filmów z USB,
• 2x głośniki 20W oraz 40-watowy subwoofer.

Do tego wszystkiego można dobrać jeszcze stojak na podłogę, szafkę lub wieszak ścienny.

Warto wydać 11 000 zł?

Źródło: WahtHiFi

Dwa lata temu producenci HDTV deklarowali, że wycofują się z produkcji telewizorów plazmowych. Wejście technologii LED miało poprawić jakość obrazu telewizorów z wyświetlaczami ciekłokrystalicznymi (LCD) do tego stopnia, że głowne atuty plazm, takie jak głębia czerni, kontrast czy kolory traciły na znaczeniu. Podobnie jak dynamika obrazu, poprawiona w telewizorach LCD dzięki systemom 100, 200 czy nawet 400 Hz.

Tymczasem ubiegły rok zaskoczył sprzedawców: sprzedaż telewizorów plazmowych na świecie wzrosła o ponad 5 milionów sztuk (z 14,8 mln w 2009 roku do 19,1 mln w 2010 r.). I chociaż nie są to wielkie liczby – wszystkich telewizorów sprzedano w ub. roku 247 mln sztuk – to plazmy wróciły do łask. Z jakiego powodu?

Sporo pomogła tu technologia 3D. Okazuje się, że lepiej działa ona z telewizorami plazmowymi, niż LCD. Zarówno dynamika obrazu, jak i stabilna jasność i kolory działają tu na korzyść plazm. Kolejnym powodem jest duży wybór wyświetlaczy: od 42-calowych do 152-calowych w cenach sporo niższych, niż LCD. Poza tym technologia plazmowa mocno się poprawiła od czasów pierwszych modeli. Nie ma już mowy o wypalających się pikselach czy horrendalnym zużyciu energii.

Nic więc dziwnego, że producenci plazm zanotowali w ub. roku spore wzrosty sprzedaży. Panasonic o 22 procent, Samsung o 37 procent i LG o 30 procent. W tym roku może być podobnie. Tym bardziej, że coraz więcej nabywców poszukuje dużych wyświetlaczy 3D w niskiej cenie, nawet kosztem jakości obrazu. Dla nich właśnie w ub. roku Samsung wypuścił na rynek 50-calową plazmę 3D z ekranem o rozdzielczości 720p.

źródło: tmcnet.com

Największym na świecie sklepem internetowym, oferującym sprzęt HDTV, jest Amazon.com. Jakie telewizory sprzedają się w nim najlepiej?

Listę Top Ten otwiera Sharp LC19SB27UT – 19-calowe HDTV o rozdzielczości 720p (na zdjęciu). Konkurencję bije ceną, która w przeliczeniu na naszą walutę wynosi ok. 500 zł. Drugie miejsce zajmuje Toshiba 15LV505 – odbiornik zaledwie 16-calowy, ale za to z wbudowanym odtwarzaczem DVD. Odtwarzacz taki ma również 19-calowy Hitachi L19D103, który zajął 4 miejsce.

Dopiero na trzecim miejscu pojawia się większy, 40 calowy panel o rozdzielczości 1080p i z systemem 100 Hz. To Samsung LN40C630. Firma ta okupuje także pozycje 5 i 6 z modelami LN46C630 i UN55B8000. Ten ostatni to jedyny naprawdę duży (55 cali) telewizor na liście bestsellerów, jedyny wyposażony w system 200 Hz i jedyny tak drogi (ok.6600 zł).

Miejsca 7-9 zajmują marki Sharp, ViewSonic czy Proscan z tanimi odbiornikami o ekranach 22-32 cale. Listę Top Ten zamyka 32-calowy Sony Bravia S-Series KDL-32S5100. Wnioski?

Wszystkie 10 najlepiej sprzedających się telewizorów to LCD (pierwsza plazma znalazła się dopiero na 16-tym miejscu). 40 procent z nich to telewizory o rozdzielczości ekranu 720p, ale prawdopodobnie dzieje się tak dlatego, że…

… 70 procent najpopularniejszych HDTV ma ekrany o przekątnej mniejszej, niż 40 cali. Aż połowa odbiorników z listy Top Ten to telewizory mniejsze, niż 30 cali.

Tylko dwa HDTV są wyposażone system 100 Hz, a jeden – w system 200 Hz. W pierwszej dziesiątce bestsellerów nie ma wciąż żadnego telewizora 3DTV. A wygrywa Samsung, który umieścił na liście Top Ten aż (tylko?) trzy swoje odbiorniki.

Źródłó: www.digitaltrends.com

• Jutro:  Jakie odtwarzacze Blu-Ray sprzedają się najlepiej?
• Zobacz też: Jaki telewizor LED – przewodnik zakupowy

Powiedzmy sobie od razu, że to, w czym Panasonic jest naprawdę mocny, to telewizory plazmowe. Jednak w tym roku pojawią się na rynku także dwa modele VIERA LED-LCD D2 – pierwsze HDTV zbudowane przez Panasonika w tej technologii. Czym będą walczyć z konkurencją?

Najważniejszy jest chyba nowy rodzaj panelu LCD, który zapewnia nie tylko doskonały kontrast i kolory, ale przede wszystkim bardzo szeroki, 178-stopniowy kąt, pod którym można oglądać obrazy na ekranie. Takie możliwości dawały dotąd tylko plazmy, ale jak widać, Panasonic znalazł też sposób na panele LED LCD.

Nowe modele mają wbudowane oprogramowanie VIERA Image Viewer do przeglądania zdjęć i VIERA Link do kontrolowania za pomocą jednego pilota różnych urządzeń podłączonych do telewizora. Ciekawym gadżetem jest dołączana do HDTV stacja dokująca do iPoda, mogąca spełniać również funkcję ładowarki dla tego urządzenia. Jej głównym zadaniem jest oczywiście odtwarzanie poprzez telewizor wgranych do iPoda plików audio i video.

Nowe Panasoniki pojawią się na rynku już niedługo w rozmiarach 37 cali (TC-37D2) i 42 cale (TC-42D2). Będą wyposażone w system 100 Hz. Ceny na razie nie znamy, ale mniejszy model można już kupić w Amazon.com za 1080 dolarów (ok.3000 zł).

Źródło: www.bigpicturebigsound.com

• Zobacz też:

Poradnik zakupowy cz.1 – LG
Poradnik zakupowy cz.2 – Samsung
Poradnik zakupowy cz.3 – Sharp
Poradnik zakupowy cz.4 – Sony
Poradnik zakupowy cz.5 – Toshiba

Tegoroczna oferta Toshiby jest znacznie skromniejsza, niż konkurentów, co nie znaczy, że mniej ciekawa. Wręcz przeciwnie – pokazany na tragach CES 2010 odbiornik LED ZX900 CELL TV (na zdjęciu) został już uznany przez ekspertów za najlepszy telewizor świata i w ogóle najdoskonalszy produkt branży audio-video ostatnich dwóch lat. Przyjrzyjmy mu się więc dokładnie.

ZX900, jak każdy high-endowy model HDTV w tym roku ma możliwość obsługi sygnału 3D, a także konwersji obrazów 2D do 3D. Umożliwia mu to Cell Engine – zaawansowany mikroprocesor opracowany wspólnie przez Toshibę, Sony i IBM z kluczową rolą tej pierwszej firmy. Mikroprocesor ten trafił już do najnowszych modeli konsoli Play Station 3, a telewizor ZX900 jest pierwszym odbiornikiem TV, w którym został wykorzystany. Jaki jest efekt?

Połączenie Cell Engine i nowej technologii panelu LED Toshiby, KIRA2, dało niespotykaną dotąd czystość obrazu. Ostrość, jasność i kolory są podobno takiej jakości, jaką inni producenci będą w stanie osiągnąć za rok-dwa. Tak twierdzą eksperci, który widzieli ZX900 na targach CES: odbiornik pojawi się bowiem w sprzedaży dopiero pod koniec tego roku w rozmiarach 55 i 65 cali. Ceny producent na razie nie ujawnia, ale wiadomo, że będzie ona baaaardzo wysoka.

Nowa Toshiba to bowiem o wiele więcej, niż telewizor. Ma wbudowany twardy dysk o pojemności 1 terabajta, wi-fi, serwer DLNA oraz odtwarzacz Blu-Ray. System 240 Hz działa przy odtwarzaniu obrazów 2D, a przy ich konwersji do 3D zostaje podzielony na dwa kanały 120 Hz, osobno dla prawego i lewego oka. Do oglądania 3D potrzebne będą okulary, ale czy będą sprzedawane w komplecie z odbiornikiem, Toshiba na razie nie podaje.

W sprzedaży są już modele z tańszej serii UX600 w rozmiarach 40, 46 i 55 cali. Ceny od 1400 do 2500 dolarów (4-7 tys. zł). Do wszystkich modeli dołączony jest zewnętrzny adapter Wi-fi, umożliwiający ich połączenie z internetem. Partnerami Toshiby w sieci są m.in. Facebook, Pandora, Twitter, VUDU i Flickr. Odbiorniki mają też wbudowane funkcje AutoView, automatycznie dobierającą jasność obrazu do oświetlenia pomieszczeń oraz DynaLight, dobierający intensywność podświetlenia panelu do rodzaju wyświetlanych obrazów.

Źródło: www.bigpicturebigsound.com

• W następnym odcinku: telewizory Panasonic

Zobacz też: Poradnik zakupowy cz.1 – LG
Poradnik zakupowy cz.2 – Samsung
Poradnik zakupowy cz.3 – Sharp
Poradnik zakupowy cz.4 – Sony

Oferta Sony, obejmująca aż 38 nowych modeli telewizorów LED to tegoroczny rynkowy killer. Cztery z nich to 3D HDTV, czyli odbiorniki w komplecie z okularami wyposażonymi w tzw. aktywną migawkę i wbudowany transmiter, przekazujący osobno obraz dla prawego i lewego oka. Pięć kolejnych modeli to tzw. 3D ready, co oznacza, że transmiter i okulary można dokupić do nich osobno.

Jeśli więc chcemy mieć telewizor LED 3D wybór jest prosty – Sony albo Samsung. Z tą różnicą, że na Sony trzeba będzie dłużej poczekać. Wszystkie topowe modele w sprzedaży pojawią się dopiero latem.

Najdroższa seria Bravia XBR-LX900 3D (jeden z modeli na zdjęciu) obejmuje 4 telewizory w rozmiarach od 40 do 60 cali. Ma być wyposażona w system 200 Hz oraz nowy rodzaj panelu OptiContrast, a także Intelligent Presence Sensor z funkcją wykrywania twarzy. Jej zadaniem jest wygaszanie ekranu (a więc oszczędzanie prądu), gdy nasza nieobecność przed odbiornikiem się przedłuża. Wbudowany moduł Wi-Fi ma z kolei umożliwić bezprzewodowy dostęp do Bravia Internet Video i Bravia Internet Widgets oraz wielu serwisów online.

Serie odbiorników 3D ready XBR-HX900 i KDL-HX800 obejmują 5 modeli w rozmiarach od 40 do 55 cali, podobnie wyposażonych. Ich ceny nie są na razie znane. Bogactwo oferty Sony powoduje, że trudno osobno omawiać każdy model. Przyjrzyjmy się więc różnicom, także cenowym, między poszczególnymi seriami Bravii.

Najtańsze są odbiorniki serii KDL-BX300 w rozmiarach 22 i 32 cale z matrycą 720p – kosztują 350 i 500 dolarów (1000-1400 zł). Identyczne telewizory z serii KDL-EX308 różni tylko jeden detal – moduł Wi-Fi umożliwiający dostęp do Internetu. Trzeba za niego zapłacić 30 dolarów (85 zł) więcej.

Najtańsze HDTV 1080p Sony to 32-calowy telewizor z serii EX400 za 600 dolarów (1700 zł). Taka sama Bravia, ale z wbudowanym odtwarzaczem Blu-Ray (seria EX40B) kosztuje 200 dolarów (560 zł) więcej. Serie EX500 i EX600 różnią się dodaniem systemu 100 Hz. Ceny od 800 dolarów (2250 zł) za 32-calowe LED do 3300 dolarów (9500 zł) za 60-calowe. Seria EX700 ma dodatkowo wbudowany „sensor obecności”, co podnosi cenę jej modeli o ok.300 dolarów (850 zł).

Serie NX700 i NX800 dostały bardziej elegancki wygląd (Monolithic Design), są też wyposażone we wbudowany moduł Wi-Fi oraz USB/DLNA photo/video/music playback. NX800 ma system 200 Hz, czym różni się od niższej serii. Ceny od 2100 dolarów (5900 zł) za 40-calowy KDL-40NX700 do 4000 dolarów (11.500 zł) za 60-calowy KDL-60NX800.

Źródło: www.bigpicturebigsound.com

W następnym odcinku: nowe telewizory Toshiby

Zobacz też:

• Poradnik zakupowy cz.1 – LG
• Poradnik zakupowy cz.2 – Samsung
• Poradnik zakupowy cz.3 – Sharp