W tym roku kilku producentów wypuści na rynek pierwsze telewizory o rozdzielczości 7680 na 4320 pikseli, czyli Ultra HD. Choćby po to, aby kilku wybrańców mogło zobaczyć pierwszą na świecie Olimpiadę z transmisjami telewizyjnymi tej jakości. Pytanie jednak, co po Olimpiadzie? Czy nowa rozdzielczość zacznie opanowywać rynek a jeśli tak, to jak na takich telewizorach będą się wyświetlały filmy i programy nagrane w zwykłym Full HD?

Obraz Full HD o rozdzielczości 1920 na 1080 składa się z ponad 2 milionów pikseli. Obraz Ultra HD – z 33 milionów. Na każdy jeden piksel Full HD przypada więc ponad 16 pikseli Ultra HD. Odbiorniki w rodzaju pokazywanego na targach IFA Sharpa niewątpliwie są w stanie przekonwertować obraz 1080p do4320p. Pytanie tylko, jaka będzie jego jakość po takiej obróbce. Zapewne taka, jak obraz standardowej rozdzielczości wyświetlany na wczesnych modelach telewizorów Full HD – czyli duże, kolorowe plamy, tyle, że lepszej jakości.

Jest jednak pewna dziedzina, w której telewizory Ultra HD mogą znacznie poprawić jakość odbioru. To filmy i programy 3D. Niezależnie od technologii – aktywnej czy pasywnej – przy oglądaniu 3D wciąż mamy do czynienia z gorszą jakością obrazu, docierającego do naszych oczu, niż w przypadku 2D. Dzieje się tak dlatego, że obraz musi być rozdzielany między prawe i lewe oko – albo jako klatki (aktywne 3D), albo jako linie obrazu (pasywne 3D). Szczególnie w tym drugim przypadku można powiedzieć, że z Full HD ma on niewiele wspólnego.

Wyobraźmy sobie jednak, że film 3D w jakości 1080p jest wyświetlany na ekranie Ultra HD. Taki wyświetlacz ma odpowiedni „zapas pikseli”, aby dostarczyć obraz w jakości Full HD do każdego oka. Co więcej, może to zrobić w ogóle bez użycia okularów. W jaki sposób?

Zamiast dotychczasowego dzielenia obrazu na „prawe” i „lewe” klatki i linie, może być on wyświetlany warstwami. Odpowiednie kamery wmontowane w ekran telewizora zmierzą położenie naszej głowy i ustalą, z której warstwy obrazy powinny dotrzeć do którego oka. To już nie jest złudzenie trójwymiaru, robione za pomocą okularów, ale prawdziwy trójwymiar. Coś podobnego pokazała na targach IFA w Berlinie Toshiba, chociaż w słabszej rozdzielczości 3840 na 2160 pikseli (telewizor ZL2).

Jeśli więc Ultra HD trafi na rynek, to przede wszystkim do telewizorów 3D. Kiedyś zastanawiałem się, która z tych technologii jest lepsza. Dziś widać wyraźnie, że jedna bez drugiej nie będzie się w stanie rozwijać.

Standard BDXL, to dowód na to, że nawet jeśli teraz nie mamy jeszcze tanich i dostępnych bez problemu telewizorów 4K i 8K (rozdzielczości około 4000 i 8000 pikseli), to nośniki optyczne powoli pozwalają na ich popularyzację (jeśli idzie o dostępną pojemność). Aktualnie zwykłe Blu-ray’e wystarczają dla filmów w 1080p. Gdy wyższe rozdzielczości się spopularyzują, będzie potrzeba więcej niż 50 GB. BDXL to do 128 GB na jednym nośniku. Także w wersji przenośnej, dzięki takim napędom jak LG BP40NS20.

Zewnętrzna stacja Blu-ray XL koreańskiego producenta nie jest jeszcze dostępna w Polsce. Na zachodzie kosztuje 143 dolary, czyli około 450 złotych. Całkiem nieźle, jak za stylowy sprzęt wspierający najnowszy z obecnych dzisiaj standardów. Martwi mnie tylko prędkość zapisu niebieskich krążków, która nie przekracza 6x. Dodatkowo napęd jest podłączany do komputera przez kabel USB 2.0, więc transfer danych nie będzie zbyt szybki. A jeśli ktoś będzie chciał zarchiwizować na jednym krążku 128 gigabajtów, to myślę, że każda stracona sekunda będzie na wagę złota.

Oprócz wypalania i odczytu Blu-ray napęd radzi sobie też oczywiście z wszelkiej maści nośnikami CD i DVD. Wspiera też technologię LightScribe, a więc pozwala na wypalanie na specjalnych płytach własnych napisów i/lub rysunków.

LG BP40NS20 ma wymiary 160 x 22 x 153 mm, waży 380 gramów i będzie działać z systemami operacyjnymi Windows XP, Windows Vista i Windows 7.

Serwis Best Buy podał sensacyjną wiadomość: telewizor Apple z systemem iOS, nad którym firma pracuje od pewnego czasu, ma kosztować 1500 dolarów (ok.4800 zł) w wersji 42″ LED. Sprzęt będzie mógł łączyć się z applowską „chmurą” iCloud, w której można przechowywać muzykę, zdjęcia i filmy, a sterować nim można będzie za pomocą iPhonów i iPadów.

Jak na Apple’a, cena brzmi przyjemnie. Jest jednak pewne „ale,” które nieco odbiera wiarygodność tej informacji. Otóż zdaniem Best Buy, telewizor Apple ma być też wyposażony w kamerę „iSight” oraz mikrofon zintegrowany z komunikatorem Skype.

Tymczasem każdy użytkownik gadżetów ze znaczkiem Apple wie, że firmowym videokomunikatorem jest w nich FaceTime. Również umieszczona z przodu obudowy kamera powiązana jest z tą usługą, a nie z iSight. Wątpliwe więc, aby projektując nowy sprzęt Apple postanowił zrezygnować ze sprawdzonych rozwiązań.

Chociaż rewelacje Best Buy nie brzmią do końca wiarygodnie, praca Apple’a nad własnym sprzętem HDTV jest faktem. Potwierdzają to m.in. producenci komponentów do telewizorów, z którymi firma ostatnio często się w tej sprawie kontaktuje. Zbudowanie własnego telewizora przez Apple było zresztą marzeniem założyciela firmy, ś.p. Steve’a Jobsa. W niedawno wydanej biografii Jobsa jest kilka akapitów poświęconych temu tematowi.

W jednym z nich Jobs mówi swojemu biografowi, Walterowi Isaacsonowi, że „rozpracował” sekret budowy zintegrowanego, łatwego w obsłudze telewizora. „Tym sprzętem można będzie sterować w najprostszy sposób, jaki możesz sobie wyobrazić” – miał powiedzieć Jobs. Premiera telewizora Apple spodziewana jest pod koniec 2012 roku.

Myślałem, że w czasach gdy do prawie każdego nowego odtwarzacza Blu-ray można podłączyć dysk przez USB, a wiele z nich oferuje funkcje nie tylko odtwarzania multimediów z HDD, ale też ich nagrywania, stacjonarne odtwarzacze z wbudowanymi dyskami odejdą w zapomnienie. Okazuje się, że nawet jeśli, to jeszcze nie teraz.

HR929D, HR825T i HR720T to trzy nowe odtwarzacze stacjonarne LG Blu-ray. Wspierają standard 3D, mają wbudowane karty komunikacji bezprzewodowej Wi-Fi i obsługują DLNA. Oprócz tego dwa z nich są też wyposażone we wspomniane dyski. Największy dysk o pojemności 1 TB ma model 929D. Model 825T ma HDD 500 GB, a najtańszy odtwarzacz 720T będzie pozbawiony tego dodatku. Odtwarzacze zaoferują też dwa tunery telewizyjne.

Wszystko fajnie i pięknie, tylko problemem może być cena. Póki co producent jej nie podaje (odtwarzacze będą dostępne wiosną), ale jestem pewien, że będzie dużo wyższa niż gdyby kupić zwykły odtwarzacz z funkcją nagrywania i dysk zewnętrzny. Chociaż może LG mnie miło zaskoczy.

Inna dziwna sprawa, to fakt, że te playery pozwalają też na podłączenie innego „twardziela” przez USB i zapisywanie treści również na nim. Nie mówię, że to zły pomysł, ale tak jak wspominałem, pomysły tego typu zawsze odbijają się bardzo negatywnie na cenie końcowej.

Przedwczoraj pisałem o tym, że mimo kryzysu i roku bardzo ciężkiego pod względem klęsk żywiołowych, firma Samsung radzi sobie znakomicie. Okazuje się, że nie tylko ona. Lokalny konkurent wielkiego S, koreańskie LG, opublikowało podobny raport za czwarty kwartał 2011 roku. LG wychodzi na swoje.

Zysk operacyjny LG w tym okresie wyniósł 23 miliardy wonów, czyli około 20,5 miliona dolarów. Firmie powiodło się w sektorze sprzętu domowego i komórek. Dział TV wygenerował 150 miliardów wonów zysku operacyjnego i rekordowe 8,8 milionów telewizorów wysłanych do sprzedawców. Wysokie zapotrzebowanie na sprzęt LG wynikało głównie z gorącego okresu świątecznego. Przewidywania dla roku 2012 są równie optymistyczne.

Przewidujemy, że całkowite zapotrzebowanie będzie rosło ze względu na Igrzyska Olimpijskie w Londynie i wyłączenie analogowych sygnałów telewizyjnych. Większa liczba treści 3D może również zwiększyć zapotrzebowanie na telewizory 3D i Smart TV oraz nasilić rywalizację między producentami

- czytamy w raporcie LG. Producent przewiduje również zwiększenie zainteresowania swoimi produktami ze względu na nowy wygląd Cinema Screen. Ta linia designu odpowiada za panele prawie pozbawione ramek. Rzeczywiście prezentują się one znakomicie.

Raport LG możecie przeczytać w postaci pliku pdf.

Monitory to co prawda tylko krewni telewizorów LCD, ale za to coraz bliżsi. Już nie tylko podświetlenie LED, wbudowany tuner DVB-T czy stereofoniczne głośniki upodabniają je do HDTV. Producenci monitorów coraz częściej dbają o to, by na ich ekranach ekranach dobrze wyglądał nie tylko obraz z komputera.

Przykładem takiego sprzętu jest podświetlany białymi LED-ami monitor Philips 241S4LCB (na górnym zdjęciu). Wyświetla on obraz o rozdzielczości 1920×1080 i maksymalnej jasności 250 cd/m2. Typowy współczynnik kontrastu wynosi 1000:1, wartość dynamiczna SmartContrast to 20 000 000:1, a czas reakcji matrycy równy jest 5 ms.

Nie to jednak jest najważniejsze. Opracowana przez Philipsa technologia TrueVision zapewnia fabryczne dostrojenie monitora do wymogów 4-krotnie bardziej rygorystycznych niż przestrzeń barwowa sRGB systemu Windows. Oznacza to, że po podłączeniu monitora do źródła sygnału HD nie zobaczymy „spranych” kolorów. Nie będą one co prawda tak żywe, jak w prawdziwym telewizorze, ale o wiele lepsze od tego, co oferuje większość typowych biurkowych monitorów.

Podobnie jak w telewizorach, w 241S4LCB funkcja SmartImage daje możliwość ustawienia jednego z 6 trybów: Biuro, Zdjęcia, Filmy, Gry, Ekonomiczny lub Wyłączony z predefiniowanymi ustawieniami kontrastu, nasycenia kolorów i ostrości. Po aktywowaniu funkcji SmartPower dynamicznie analizowana jest treść obrazu oraz dostosowywana jasność i kontrast, co pozwala na redukcję zużycia energii do 50%. Do samodzielnego ustawiania parametrów obrazu służy oprogramowanie SmartControl.

Na polskim rynku pojawi się wkrótce także najnowszy monitor LCD marki Hanns.G – model HL229 (u góry) tajwańskiej firmy Hannspree. Urządzenie wyposażone jest w 22-calowy, podświetlony diodami LED wyświetlacz oraz wbudowane głośniki stereo. Parametry obrazu wyświetlanego przez Hanns.G HL229 również powinny usatysfakcjonować najbardziej wymagających użytkowników komputerów, graczy czy fanów filmów.

Na 22-calowym wyświetlaczu o proporcjach 16:9 i rozdzielczości Full HD (1920 x 1080 pikseli) wyświetlany jest obraz o jasności 250 cd/m.kw. i kontraście 30 000 000:1 (kontrast dynamiczny X-Contrast; kontrast typowy na poziomie 1000:1). Czas reakcji matrycy wynosi 5 milisekund, zaś kąty widzenia: 170/160 stopni (H/V).

Monitor wyposażony jest w stereofoniczne głośniki o mocy 2x1W, porty DVI-D i VGA, wejście audio, a także złącze Kensington (umożliwiające przypięcie urządzenia np. do biurka). Ruchoma podstawa monitora pozwala na regulowanie nachylenia ekranu w przedziale 5-15 stopni, choć możliwe jest również oczywiście usunięcie i zamontowanie monitora na standardowym uchwycie VESA (np. na ścianie). Monitor Hanns.G HL229 dostępny jest m.in. w sklepie internetowym www.hannspree.com w cenie ok. 400 zł.

• Zobacz też wpis: Hannspree wchodzi na polski rynek z telewizorami LED z serii SE
• Zobacz video: Hannspree, czyli jak przerobić małpę na telewizor

Firma Sony nie rzuciła na kolana swoimi nowościami z targów CES, ale nie poddaje się i nadal chce przewodzić stadu. Japończycy ani myślą oddawać pałeczkę lidera w ręce Koreańczyków i rozwijają swoje technologie. Na zdjęciu widać prezentację nowego sensora CMOS, który ma sprawić, że komórki, aparaty i kamery będą nagrywały lepszej jakości filmy w warunkach słabego oświetlenia.

Sensor wprowadza dwie nowe funkcje:

• RGBW Coding
• i filmy HDR.

RGBW dodaje biały piksel do sensora co ma podobno wpływać zbawiennie na jakość obrazu (światło nie musi przechodzić przez kolorowy filtr). Sony wprowadziło tu również „magiczne” oprogramowanie dbające o to by biały piksel nie zmniejszał ilości detali na obrazie HD.

Funkcje HDR łączą dwa filmy nagrywane z różnym naświetleniem. Ich połączona wersja ma dawać obraz z lepszymi cieniami i naświetleniem.

W pierwszej kolejności nowa technologia ma trafić do komórek. Producent będzie wysyłał próbki swoich sensorów w marcu (8MP), później w czerwcu (sensor 13 MP) i sierpniu (8MP).

Poczekamy, zobaczymy.

To nietypowy sprzęt w moich testach, ale w końcu domowy monitoring to też rodzaj cyfrowej telewizji. Tym bardziej, że możemy ją sobie zbudować sami. Koszty tej zabawy cały czas spadają, a frajda coraz większa,  bo w sprzedaży są już 5-megapikselowe kamery HD z własnym oświetleniem LED.

Video powyżej pokazuje, jak skonfigurować i uruchomić system monitoringu, składający się z dwóch kamer HD (w tym jednej bezprzewodowej), routera, sieciowego rejestratora video (NVR) i laptopa. Sprzęty do testu dostarczyła firma Air Live.

• Zobacz też video: Jak zainstalować w domu bezprzewodową kamerę SecurView TV-IP110WN i podglądać obraz na komputerze i iPhonie?

Philips podesłał mi informację prasową na temat nowego monitora 241P4QPYES. To 24-calowy odbiornik przeznaczony do zastosować profesjonalnych i biurowych. Ma wysoki kontrast i nową matrycę, która podobno zapewnia znakomite kąty boczne. Problemem może być tylko cena.

Urządzenie zostało skonstruowane w oparciu o matrycę AMVA (Advanced MVA). Philips zapewnia, że dzięki niej kąty boczne będą miały faktycznie 178 stopni w pionie i poziomie. Różnica w stosunku do matryc TN ma być widoczna gołym okiem, więc śmiało sprawdzajcie to sami w sklepach i przysyłajcie swoje opinie.

Oprócz tego jest tu rozdzielczość Full HD (1920 x 1080 pikseli), jasność 250 cd/m2 i kontrast statyczny aż 5000:1.

Zastosowana w monitorze PHILIPS 241P4QPYES podstawa SmartErgoBase z funkcją Pivot pozwala regulować wysokość ekranu oraz obrócić go o 90°. Dzięki temu użytkownik może dostosować położenie panelu do swojego wzrostu

- pisze producent.

Jest też podświetlanie diodami LED, czas reakcji matrycy 6 ms (GTG) i złącza DisplaPort, DVI-D, VGA, USB. Niestety brakuje HDMI.

Całość prezentuje się ciekawie, tylko jest droga. Ten 24-calowy odbiornik ma kosztować u nas na starcie 1199 złotych. Co prawda z trzyletnią gwarancją door to door, ale to i tak dużo.

Na ciekawej stronie hometheaterreview.com znalazłem ciekawy artykuł Jerry’ego Del Colliano, w którym puszcza on wodze fantazji na temat kina domowego przyszłości. Kilka jego uwag warto zapamiętać.

Jedna z nich dotyczy „audio HD”. Co to znaczy? Dużo mówi się i pisze o rozdzielczości obrazu: HD 1080p już przestaje wystarczać i niedługo doczekamy się telewizorów 4K o 16-krotnie lepszej jakości obrazu (zobacz video). Ale przy okazji zapominamy, że dźwięk, który słyszymy z naszych dysków, mp3 czy innych źródeł to w większości wciąż to samo archaiczne 16-bitowe audio 44,1 Mhz. Takie samo, jak 20 lat temu.

Jerry uważa, że kolejna rewolucja musi nastąpić w tej dziedzinie: w końcu dobre kino domowe to nie tylko szczegółowy obraz, ale też doskonały dźwięk. Jego zdaniem powinna ona polegać na upowszechnieniu 24-bitowego audio 96 kHz o dźwięku niemal tak doskonałym, jak „master tapes”, na których dokonuje się rejestracji dźwięku w studiach nagraniowych. Takie właśnie audio w połączeniu z systemem 10.2 (10 głośników, 2 subwoofery) stanowiłoby – jego zdaniem – godne uzupełnienie rozdzielczości 4K, która prędzej czy później zawita do naszych domów.

Colliano widzi jednak również minusy takiego rozwiązania. 24-bitowe pliki były by o wiele cięższe, niż obecne, a więc trudniejsze do pobierania z internetu. Musiały by być zapisywane na dyskach Blu-ray, a nie CD, co dobrze zabezpieczyło by je przed nielegalnym kopiowaniem, ale też zmniejszyło grono odbiorców takiej muzyki (choćby wśród kierowców – póki co Blu-raye nie są montowane w samochodach).

Ale znaki, że wizja Jerry’ego może się spełnić, już są. Apple udostępnia aplikacje do słuchania 24-bitowej muzyki na swoich sprzętach, a kilka firm (AIX Records, 2L Records) wydaje takie nagrania na płytach Blu-ray.