Pamiętacie wizjer Sony HMZ-T1? Bardzo ciekawa konstrukcja, która na dwóch mini ekranach OLED pokazuje obraz 1280 x 720 pikseli. Firma Silicon Micro Display (SMD) chce iść jeszcze dalej i w podobnym urządzeniu oferuje obraz Full HD.

Dla przypomnienia, Full HD to 1920 x 1080 pikseli. Właśnie taką rozdzielczość ma mieć każdy z okularów widocznego na zdjęciu urządzenia ST1080. Na pierwszy rzut oka nie jest to osiągnięcie bardzo imponujące, wszak Full HD spotykamy dzisiaj na każdym kroku. Sęk w tym, że ekraniki LCOS zastosowane w tym wizjerze mają przekątne zaledwie 0,74 cala.

Ktoś mógłby spierać się czy na takiej przekątnej wysoka rozdzielczość ma w ogóle sens. Symulacja obrazu widocznego na ST1080 ma jednak przypominać oglądanie 100-calowego obrazu z odległości około 3 metrów. Standardowy telewizor tego typu musi mieć minimum Full HD. Inaczej widać wyraźnie niedostatki obrazu. W przypadku osobistego wizjera musi być podobnie.

Oczywiście urządzenie SMD będzie wspierało obraz trójwymiarowy. Waga całej konstrukcji ma nie przekroczyć 180 gramów. Minusem jest niestety cena. W USA SMD ST1080 ma kosztować około 800 dolarów. To około 2700 zł, a oczywiście w Polsce byłoby na pewno więcej. Póki co nie musimy się tym jednak przejmować, bo nie wiadomo czy i kiedy wizjer dotrze do kraju nad Wisłą.

Wpis pochodzi z bloga ObywatelHD.pl.

Podczas targów IT Solutions Expo przedstawiciele firmy Sharp stwierdzili, że japoński gigant będzie rozwijał technologie mogące przysłużyć się rynkowi edukacji. Jak? Oczywiście za pomocą telewizorów o przekątnych 60 cali. Podobnych do tego, jaki możecie wygrać w moim konkursie. 

Nasza firma bierze udział w Edukacyjnym IT Expo Solutions każdego roku, ale tym razem Firma Sharp wystawiła stoisko cztery razy większe niż w poprzednich latach

- powiedział przedstawiciele producenta, a jego słowa popierały nowinki prezentowany na halach targowych. Między innymi elektroniczne tablice informacyjno-naukowe Big Pad. To koncepcja, która nie jest nowa, ale wraz ze spadkiem cen produkcji dużych telewizorów reagujących na dotyk, staje się coraz bardziej realna. Jeszcze 10 lat temu nikomu nie śniło się nawet, by uczelnie czy szkoły mogły instalować dotykowe ekrany HD reagujące na dotyk. Koszty byłyby monstrualne. Dzisiaj nie jest to już jednak tak oderwane od rzeczywistości. Nie w czasach, gdy 60-calowy telewizor można kupić bez problemu do 6000 zł.

Widoczna na zdjęciach tablica Sharpa miała wymiary 1,5 na 5,3 metra. Tworzyło ją osiem telewizorów o przekątnych 60 cali (taki sam jaki możecie wygrać w moim konkursie :). Sharp chwalił się, że to największa w branży tablica tego typu.

Zastosowanie? Oczywiście reklama i edukacja.

Wpis pochodzi z bloga ObywatelHD.pl.

Niektórzy producenci starają się nam wmówić, że przyszłość jest już dziś. Brzmi ciekawie, ale gdy ogląda się wizje futurologów, to łatwo zrozumieć, że nie ma w tym wiele prawdy. Przed nami jeszcze niejedna rewolucja technologiczna. I to nie tylko w sferze samego sprzętu, ale całego otoczenia.

Ekran w ekranie

Pokoje dzienne są wykorzystywane w różny sposób. Czasem chcesz czegoś bardzo wciągającego, a innym razem nie

- powiedział Nick Thexton z firmy NDS w wywiadzie dla serwisu Wired. Przeprowadzono go przy okazji pokazu interaktywnej instalacji Surface, futurystycznej wizji domu przyszłości, w którym ekrany zajmują całe ściany.

Konstrukcja NDS nie była tania. Kosztowała 30 000 dolarów i składała się z sześciu ekranów LCD połączonych w całość dzięki oprogramowaniu napisanemu w HTML5 i działającemu w przeglądarce Chrome. Takiego języka użyto oczywiście w celu integracji całego zestawu z jeszcze jednym ekranem – iPada.

Jaka jest wizja salonu według wspomnianej firmy? Bardzo prosta i skomplikowana zarazem. Ekrany mają zajmować dużą przestrzeń, ale pozwalać na swobodne dostosowywanie treści na nich wyświetlanych. Tak byśmy nie musieli patrzeć na gigantyczną głowę prezentera telewizyjnego podczas śniadania. Nie, nie. W cyfrowym domu przyszłości wystarczy kilka prostych komend lub gestów, by obraz w obrazie zmniejszyć, a wolną przestrzeń zastąpić innym widgetem lub po prostu wzorem zlewającym się perfekcyjnie z tapetą. Taka elektroniczna ściana ma nie odróżniać się niczym od zwykłej… poza tym, że pozwoli na interakcję.

Za kilka lat będziemy w stanie kupić telewizor zakrywający całą ścianę i spełniający rolę tapety

- dodaje Nigel Smith, szef marketingu NDS i może mieć rację. Szczególnie teraz, w przeddzień rewolucji związanej z OLED.

Ekrany wszędzie

OLED nie jest technologią idealną, ma problemy z żywotnością i póki co jest pioruńsko drogi, ale ma trzy podstawowe zalety, które mogą sprawić, że wizja zamienienia całej ściany w interaktywny wyświetlacz o super wysokiej rozdzielczości stanie się niedługo całkiem realna.

Po pierwsze wyświetlacze takiego typu mają szerokie kąty boczne, a więc mogą (przynajmniej w teorii) idealnie zlewać się ze ścianą, nie tracąc na jakości nawet podczas przemieszczania się po pokoju.

Druga i trzecia kwestia są związane z wymiarami. Penele OLED mogą być duże, a zarazem niewielkie. Mowa tu o wyświetlaczach, których przekątne mogą iść w kilkaset cali. Dzisiaj to nierealne ze względu na koszty produkcji, ale za kilkanaście lat może być zupełnie naturalne. Co ważne przy ogromnych przekątnych, zostają jednocześnie niewielkie gabaryty. O tym, że wyświetlacze OLED mogą być nawet giętkie, pisałem już nieraz. Póki co plany dużych producentów dotyczą jedynie możliwych do wyginania komórek, ewentualnie tabletów. Ale to dlatego, że ta myśl techniczna dopiero raczkuje. Super cienkie, nawet zwijane w rulon, telewizory, to tylko kwestia czasu.

A jeśli tak, to co stoi na przeszkodzie, by nowoczesny odbiornik kupować dosłownie na metry, przycinać do własnych potrzeb i wieszać na ścianę jak tapetę? Brzmi bardziej jak fiction niż science? Ależ skąd! Testy cięcia paneli oświetleniowych OLED przeprowadza się już teraz. A przecież mówimy o technologii, która na dobrą sprawę jest póki co obecna jedynie w sektorze komórkowym.

Ekran? Jaki ekran!

A może przyszłość naszych domów jest jeszcze piękniejsza? Może nie musi być związana z jednym czy dwoma ekranami. Może odbiornik nie jest nam w ogóle potrzebny. Po co ograniczać się do telewizora zawieszonego w konkretnym miejscu, skoro możemy go mieć ze sobą cały czas.

Projekt Google Glass, elektronicznych okularów poszerzających świat o cyfrowe projekcje wyświetlane tuż przed naszymi oczami, sprawił że temat elektroniki noszonej na naszych ciałach powrócił do łask. Taki sprzęt już nawet istnieje, a prace nad nim trwają w niejednym laboratorium. Wiadomo jednak, że siła przebicia maszynki promocyjnej Google nie ma sobie równych.

Z czymś takim na nosie wielkość telewizora, jego grubość czy waga nie miałyby najmniejszego znaczenia. System rzeczywistości rozszerzonej mógłby zmieniać nasze otoczenie na bieżąco. Po co montować telewizor na ścianie, skoro wirtualny obraz może unosić się w powietrzu wszędzie tam gdzie spojrzymy.

Technicznie jest to możliwe nawet dzisiaj. Jedynym problemem jest brak odpowiedniego oprogramowania.

Treść jest królem

Sprzęt do rzeczywistości rozszerzonej istnieje. Duże telewizory o rozdzielczościach ponad Full HD są drogie, ale też można już je kupić. Problemem stojącym na drodze do ziszczenia wizji o cyfrowym mieszkaniu nie jest więc sam sprzęt, ale jego oprogramowanie. Co z tego, że kupimy 145 calowy telewizor 8K Panasonica, czy jego odpowiednik od Sharpa, skoro nie ma jeszcze filmów w takiej rozdzielczości. To samo tyczy się zamieniania ścian naszych domów w cyfrowe centra rozrywki, czy noszenia na nosie elektronicznych okularów dla rzeczywistości rozszerzonej. Drogi sprzęt po prostu, by się marnował.

Co może to zmienić? Popularyzacja. Wystarczy spojrzeć co stało się z rynkiem smartfonów po gigantycznym sukcesie iPhona oraz następującym po nim triumfie iPada. Sprzęt kupiły miliony osób, oprogramowanie dodatkowe zaczęło sprzedawać się jak ciepłe bułeczki, jego twórcy zarobili krocie, zaczęli więc tworzyć więcej treści itd. Dzisiaj nikt nie wątpi już w to, że telefon może służyć do czegoś więcej niż tylko dzwonienia i SMS-owania, a tablety zajęły ważny fragment rynku.

Z drugiej strony o elektronicznych lustrach mających zamienić nasze łazienki w cyfrowe centra komunikacji i rozrywki słyszymy od lat. Czy ktoś z Was widział kiedyś taką zabawkę w normalnym domu?

Zapał studzi też oczywiście cena. Nowinki kosztują sporo. Niestety nie stanieją, dopóki się nie upowszechnią.

Dom przyszłości

Jesteśmy więc skazani na czekanie. Wizja wspomnianej na początku firmy NDS jest całkiem realna. I to nawet dzisiaj. Tylko, że w roku 2012 kosztuje ona zbyt wiele, by najwięksi producenci odważyli się zaatakować ostro rynek. Zmieni się to wraz z popularyzacją dużych OLED-ów, rozwojem technologii rozdzielczości 4K i 8K, a także takimi nowinkami jak Project Glass od Google.

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że to kwestia kilku lat. Warto więc uzbroić się w cierpliwość i póki co nie kupować nowej tapety. Niedługo może będzie ona zbędna, bo jej miejsce zajmie telewizor.

W tym roku mamy trzy powody, dla których warto kupić telewizor: Euro, Olimpiadę w Londynie i cyfryzację telewizji naziemnej. Jak podaje Związek Importerów i Producentów Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego sprzedaż HDTV może wzrosnąć w tym roku nawet o 8 procent. Z tej okazji internetowa porównywarka cen Nokaut.pl sprawdziła jakich odbiorników poszukują Polacy.

Co się okazało? Wśród internautów zdecydowanie rządzą telewizory 3D. Są one średnio pięć razy bardziej popularne od odbiorników w wersji 2D. Na drugim miejscu uplasowała się technologia LED. Jest ona dwa razy popularniejsza od LCD.

Według Nokaut.pl, trójwymiarowy telewizor można kupić już za niewiele ponad 1200 złotych. Tyle kosztuje 32-calowy odbiornik rodzimej firmy Manta (poniżej). Co ciekawe, jest to obecnie jeden z najlepiej sprzedających się telewizorów 3D w Wielkiej Brytanii.Telewizory 3D europejskich i japońskich marek można nabyć już od 1700 złotych. Tak atrakcyjne ceny z pewnością wpływają na decyzje zakupowe Polaków. Zwłaszcza, że sklepy prześcigają się w promocjach, aby skorzystać z szumu jaki generuje zbliżające się wielkimi krokami Euro.

W rankingu najpopularniejszych telewizorów Nokaut.pl króluje Samsung. Telewizory tej marki zajęły pierwsze miejsca w kategoriach 3D, LED i LCD. Marka ta zdominowała dwie ostatnie kategorie. W obu przypadkach 9 na 10 najpopularniejszych telewizorów pochodzi właśnie od tego producenta.

Najtańszego, 19-calowego Samsunga LCD można kupić wg. Nokaut.pl już za 750 złotych. W ofercie pozostałych producentów znajdziemy jeszcze atrakcyjniejsze ceny.

Polacy zwracają uwagę również na rozmiar. Najczęściej wyszukiwane są odbiorniki w przedziale 40-47 cali. Najtańszy telewizor o przekątnej 40 cali kosztować będzie nas niewiele ponad 1000 złotych. Około 3 tysięcy złotych musimy wydać na odbiornik 47-calowy.

• Zobacz też video: Nowe telewizory 3D: LG Cinema Screen

Na rynku pojawiły się dwa nowe odtwarzacze sieciowe Bluetimes: BT-3548HN z z nagrywarką i wbudowanym podwójnym tunerem DVB-T oraz Bluetimes  BT-3550B – odtwarzacz 3D z Androidem. Pierwsza z nowości, której pełna nazwa brzmi Bluetimes Coopa BT-3548HN (na zdjęciu powyżej) to multimedialna nagrywarka HD DVB-T z dostępem do internetu. Zbudowana została na procesorze Realtek 1185 DD, znanym m.in. z popularnego odtwarzacza HiMedia 600B. Zapewnia on płynne odtwarzanie muzyki i filmów w większości występujących formatów w rozdzielczości HD 1080p.

Model BT-3548HN umożliwia nagrywanie programów telewizyjnych na zainstalowanym dysku twardym (nie zawartym w zestawie) w rozdzielczości HD. Posiada również funkcję Timeshift znaną z dekoderów telewizji cyfrowej – pozwala na zatrzymywanie i późniejsze wznawianie programu telewizyjnego oglądanego na żywo. W modelu zaimplementowano dwa tunery DVB-T /MPEG-4, dzięki czemu możemy np. oglądać film, podczas, gdy odtwarzacz nagrywa zaprogramowany wcześniej inny film, program lub mecz.

Drugim odtwarzaczem Bluetimes jest model BT-3550B (powyżej), w którym zainstalowano jeszcze mocniejszy chipset Realtek 1186DD, taktowany zegarem 750MHz – identyczny jak w modelach HiMedia HD900B czy Xtreamer Prodigy. Obsługuje również urządzenia zgodne z najszybszym obecnie standardem USB – USB 3.0.

Poza typowymi właściwościami odtwarzacza sieciowego, funkcje urządzenia zostały znacznie rozbudowane, dzięki równolegle zainstalowanemu drugiemu systemowi Android, który umożliwia uruchamianie ogromnej liczby interesujących aplikacji. Istnieje około 10000 aplikacji na system Android, od przeglądarek stron internetowych, przez obsługę serwisu Twitter, a na Google Maps kończąc.

BT-3550B obsługuje najnowsze formaty wideo 3D: Side-by-side (SBS) 3D, top and bottom 3D i frame-packed (rzeczywisty rozmiar obrazu 1920×2160) 3D. Wsparcie dla frame-packed jest wyjątkowo istotne w przypadku odtwarzania filmów Blu-Ray, ponieważ BT-3550B potrafi obsłużyć Blu-ray ISO w pełnym 3D, taki sam jak z odtwarzacza Bluray (tylko BD-Profile 1.0 menus / BD-Lite). Unikalną cechą tego odtwarzacza jest możliwość ręcznego ustawienia głębi 3D. Player posiada kartę sieciową 10/100/1000.  BT-3550B działa w sieci z prędkością około 14 MB/s (~ 130Mb/s). Opcjonalnie można zainstalować adapter bezprzewodowy.

Urządzenia zamknięto w solidnych i eleganckich aluminiowych obudowach z cichym wentylatorem. Odtwarzacze obsługują dyski 3.5″ o pojemności do 3TB, które montowane są w szufladzie. Wystarczy umieścić dysk na tacy i wsunąć do środka odtwarzacza. Ponadto, odtwarzacze wyposażone zostały w mechanizm strumieniowego wysyłania filmów i muzyki do sieci, zintegrowaną przeglądarkę internetową i klienta BitTorrent.

Odtwarzacze radzą sobie z wyświetlaniem napisów w wielu formatach i pozwalają na ich pełne dostosowanie do indywidualnych potrzeb użytkownika (rozmiar, położenie, kolor i przesunięcie w czasie). Posiadają czytniki kart pamięci oraz umożliwiają podłączenie zewnętrznych urządzeń USB – zarówno dysków twardych, pamięci flash, jak i napędów optycznych DVD i Blu-ray, a także akcesoriów takich jak bezprzewodowa lub przewodowa klawiatura i mysz. Cena brutto odtwarzacza BT-3548HN to 569 zł, natomiast BT-3550B – 587 zł.

• Zobacz też video: Elgato Video Capture: jak przełożyć video z kasety VHS na iPhona, iPoda, iPada albo inne multimedialne odwarzacze?

Firma Bang and Olufsen jest znana z tego, że w swoich produktach stawia na najwyższą jakość i najciekawszą stylistykę. Nowy telewizor BeoPlay V1 ani trochę pod tym względem nie zawodzi.

Skandynawski producent chce dotrzeć do nieco szerszego odbiorcy. Z tego powodu opisywany model ma być bardziej przystępny cenowo. Problem w tym, że w przypadku tego producenta nie oznacza to cen znanych z supermarketów. BeoPlay V1 ma kosztować około 2399 euro za wersję 32-calową i 2899 euro za 40 cali. To kolejno 10 000 i 12 000 zł. Widać wyraźnie, że prezesi B&O rozumieją słowo „przystępny” nieco inaczej niż zwykli widzowie.

Co za taką cenę? Pięć złącza HDMI, USB, funkcje multimedialne przez DLNA, zintegrowany system 5.1 surround sound i oczywiście widoczny na zdjęciu, nietypowy stojak. Z tym ostatnim może być trochę problemów. Konstrukcja wygląda fajnie, ale wyobraźcie sobie ją w tradycyjnym pomieszczeniu, z gąszczem kabli zwisającymi zza telewizora. Inna kwestia, że jeśli ktoś wyda 10 000 zł na 30-calowy telewizor LCD LED, to zapewne będzie go też stać, by zrobić za nim jakąś udawaną gipso-ściankę zakrywającą kable.

Premiera 5. maja.

Przyznam się szczerze, że do tej pory nie bardzo interesowałem się markami Thomson i TCL. Teraz trochę żałuję, bo to co zobaczyłem podczas Poznań MediaExpo, nawet przypadło mi do gustu.

To nie będą najlepsze telewizory LCD LED na rynku, tego jestem pewien. Ale trzeba przyznać, że Thomson stara się jak może, by jego produkty miały szansę w starciu z bardziej znanymi markami. Ma w ofercie odbiorniki z kolorowymi ramkami, widgety internetowe i otwartą przeglądarkę internetową ze wsparciem dla klawiatur. Co prawda nadal nie ma Flasha, a wybór widgetów sieciowych jest dość podstawowy, ale stylistycznie ten sprzęt może się podobać. Cenowo też. Zresztą oceńcie sami.

Fani Jamesa Bonda są wstrząśnięci informacjami o tym, że w nowej części ich idol nie będzie już pił Martini, tylko piwo. Ale nie są ani trochę zmieszani na myśl o jubileuszowym wydaniu Blu-ray wszystkich dotychczasowych filmów.

„Dr No”, pierwszy film o przygodach agenta jej Królewskiej Mości, wszedł do kin w roku 1962. Wychodzi więc na to, że w tym roku serii stuknie okrągła, 50. rocznica. Trzeba więc ją uczcić… i zarobić trochę dodatkowej kasy. Wytwórnia MGM nie przędzie teraz zbyt dobrze, więc trudno jej się dziwić, że szuka dodatkowego źródła dochodu. Nie powiem też, by ta wiadomość jakoś wielce mnie oburzała. Wszak to zbiór jednych z najfajniejszych filmów w historii w jednym miejscu.

Każdy Bond, wszystkie dziewczyny i cała akcja

- tak brzmi hasło reklamowego jubileuszowego wydania Blu-ray, które będzie składało się z wszystkich 22 filmów w wersji HD. Oprócz odświeżonych edycji klasyków i znanych wydań nowości, na niebieskie płyty trafi też około 130 godzin materiałów dodatkowych.

Na Amazonie ten skromny zestaw można zamówić w przed premierze za 200 dolarów, więc około 630 zł. Niby dużo, ale przeliczając na jeden film, wychodzi po 28 zł na „odcinek”. To już nie wydaje się takie straszne. Szczególnie, że szybki rzut okiem na Allegro pokazuje, że w sprzedaży pojedynczej, każdy film kosztowałby nas minimum 50 zł.

Sprzedaż zestawu ruszy w okolicach października 2012. To dość oczywiste, bo 26. października do kin wchodzi Bond 23 – „Skyfall”.

Skoro IKEA sprzedaje meble pod telewizory, to czemu nie same telewizory? Szwedzka firma znana na całym świecie postanowiła poszerzyć swoją ofertę o szafkę z wbudowanym płaskim ekranem i odtwarzaczem. Czy telewizor będziemy musieli skręcać sami?

Nowy, naszpikowany elektroniką, mebel nazywa się Uppleva. Jest to szafka dostępna w różnych kolorach, z wbudowanym ekranem o mniejszych i większych przekątnych. Produkcją telewizorów LCD LED dla tego zestawu zajmuje się chińska firma TCL. W Polsce mało znana, ale na świecie zajmująca 6 miejsce na liście producentów płaskich ekranów. Jej bardziej rozpoznawalne marki to na przykład Alcatel i RCA.

IKEA jest znana z prostych, ale praktycznych rozwiązań. Nie zabrakło ich w Upplevie. Telewizor jest zintegrowany z szafką, a kable można schować w małej szafeczce z tyłu. Z przodu zestawu jest wbudowany odtwarzacz CD/DVD/Blu-ray oraz dodatkowe szafki na inny sprzęt. Co ciekawe IKEA zadbała o to, by pilot zdalnego sterowania działała nawet jeśli schowamy jakiś sprzęt do szafki. Jej drzwiczki są wykonane z siateczki, więc przepuszczą promień podczerwieni z pilota.

Jak widać na filmie telewizor oferuje:

• rozdzielczość Full HD,
• podświetlanie LED,
• złącza HDMI i USB,
• funkcje SMART TV (odtwarzanie multimediów z USB, sieć),
• 400 Hz,
• WiFi Ready,
• 5-letnią gwarancję.

W szafce jest odtwarzacz Blu-ray i głośniki 2.1. Subwoofer zestawu jest bezprzewodowy, więc można go postawić w dowolnym miejscu. W obecnej ofercie firmy można też znaleźć wieszak ścienny Uppleva Ormo dla płaskich TV, ale nie wiadomo czy panel IKEI będzie można w jakiś sposób wieszać. Prezentacja wideo i oficjalne zdjęcia raczej to wykluczają.

Bardziej dokładnych specyfikacji technicznych telewizora i odtwarzacza nie ma i zapewne nie będzie. Jak wszystko z tej sieci, Uppleva ma być rozwiązaniem prostym i praktycznym. Nie sądzę by sprzedawca chciał reklamować swój produkt suchymi specyfikacjami, które przecież i tak nie będą w stanie konkurować z najdoskonalszymi telewizorami na rynku. Kwintesencją tego pomysłu, ma być prostota. Idziemy do sklepu, wybieramy pasującą do naszego pokoju szafkę, a przy okazji ma ona w sobie telewizor. Przychodzimy do domu, rozkładamy całość i voila! Kino domowe z pudełka.

Uppleva ma kosztować 65000 szwedzkich koron, a więc około 3000 zł (zakładając, że IKEA będzie przeliczała ceny po normalnym kursie). Nie wiadomo tylko jeszcze za jaką przekątną.

W maju 2012 Upplevę znajdziecie w Sztokholmie, Mediolanie, Paryżu, Gdańsku i Berlinie. Jesienią 2012 będzie ona dostępna we wszystkich naszych sklepach w Szwecji, Włoszech, Francji, Polsce, Danii, Hiszpanii, Norwegii i Portugalii

- czytamy pod oficjalną prezentacją wideo. Wygląda więc na to, że telewizorek trafi do nas dość szybko.

Co o tym myślę?

Z jednej strony zawsze byłem przeciwny gotowym konstrukcjom łączącym w sobie kilka urządzeń RTV. W teorii jest to fajne, ale jeśli ktoś używa wielu rodzajów multimediów (np. DivX, nośniki optyczne, karty pamięci itd.), to prędzej czy później pojawia się problem z brakiem wsparcia dla nowych formatów. Zamknięte formy mają też to do siebie, że w razie jakiejś awarii mamy problem większy niż normalnie. Ot chociażby uszkodzenie lasera w odtwarzaczu. Jeśli player będzie zintegrowany z szafką, to jego demontaż może być problematyczny.

Ale jest też druga strona medalu. 3000 zł to niewiele za całkiem fajny mebel, telewizor, odtwarzacz i głośniki 2.1. Zestaw będzie dostępny w różnej kolorystyce, a więc będzie go można dopasować do własnego wystroju (a nie odwrotnie). A co najważniejsze, konstrukcja będzie sprzedawana jako zestaw, więc za jednym razem będzie można „załatwić” dość problematyczną kwestię telewizora, dźwięku, mebli i kabli. To mi się już podoba. Tak samo jak sprytne rozwiązanie wkurzającej mnie kwestii gąszczu kabli za telewizorem.

Tak więc koniec końców Uppleva mi się nawet podoba. Ja tego raczej nie kupię, bo lubię mieć pełną kontrolę nad tym jaki sprzęt stoi u mnie w domu i co on potrafi. Ale jestem pewien, że większość przeciętnych odbiorców ma w głębokim poważaniu ilość herców telewizora, wsparcie dla 3D, systemy generowania dodatkowych klatek i tym podobne dodatki. Prawda jest taka, że na jednego maniaka liczenia pikseli przypada zapewne 100 zwykłych użytkowników, którzy chcą po prostu by telewizor ładnie wyglądał i przyjemnie świecił. Właśnie dla nich powstała Uppleva i to oni będą ją kupowali. Mogę się założyć, że w tysiącach egzemplarzy.

A czy telewizor będzie najlepszy na rynku? Jasne że nie! Nie ma na to najmniejszych szans. Tak samo jak płaskie panele z marketu, sprzedawane dwa rzędy od marchewek, nie są doskonałe. A i tak cały czas się sprzedają.

Sony jest jedynym producentem kamer, który wytwarza osobną linię swoich modeli o nazwie PJ z wbudowanym projektorem. Obecnie na polskim rynku jest 5 takich kamer: cztery modele HD i jeden SD. Na targach w Film Video Foto w Łodzi miałem okazję obejrzeć je wszystkie oraz sprawdzić możliwości projektorów.

A są one całkiem niezłe. Najdroższy model ma wbudowany projektor o jasności 20 lumenów. Bateria pozwala na wyświetlenie 80-minutowego filmu. Seans filmowy można zrobić więc praktycznie w każdym miejscu, gdzie jest kawałek jasnej ściany lub białe prześcieradło. Dla globtrotterów na wakacje – jak znalazł.

• Zobacz też video: Fostex AR-4i: uchwyt z mikrofonami do przerobienia iPhona 4 na kamerę