W tym roku kilku producentów wypuści na rynek pierwsze telewizory o rozdzielczości 7680 na 4320 pikseli, czyli Ultra HD. Choćby po to, aby kilku wybrańców mogło zobaczyć pierwszą na świecie Olimpiadę z transmisjami telewizyjnymi tej jakości. Pytanie jednak, co po Olimpiadzie? Czy nowa rozdzielczość zacznie opanowywać rynek a jeśli tak, to jak na takich telewizorach będą się wyświetlały filmy i programy nagrane w zwykłym Full HD?

Obraz Full HD o rozdzielczości 1920 na 1080 składa się z ponad 2 milionów pikseli. Obraz Ultra HD – z 33 milionów. Na każdy jeden piksel Full HD przypada więc ponad 16 pikseli Ultra HD. Odbiorniki w rodzaju pokazywanego na targach IFA Sharpa niewątpliwie są w stanie przekonwertować obraz 1080p do4320p. Pytanie tylko, jaka będzie jego jakość po takiej obróbce. Zapewne taka, jak obraz standardowej rozdzielczości wyświetlany na wczesnych modelach telewizorów Full HD – czyli duże, kolorowe plamy, tyle, że lepszej jakości.

Jest jednak pewna dziedzina, w której telewizory Ultra HD mogą znacznie poprawić jakość odbioru. To filmy i programy 3D. Niezależnie od technologii – aktywnej czy pasywnej – przy oglądaniu 3D wciąż mamy do czynienia z gorszą jakością obrazu, docierającego do naszych oczu, niż w przypadku 2D. Dzieje się tak dlatego, że obraz musi być rozdzielany między prawe i lewe oko – albo jako klatki (aktywne 3D), albo jako linie obrazu (pasywne 3D). Szczególnie w tym drugim przypadku można powiedzieć, że z Full HD ma on niewiele wspólnego.

Wyobraźmy sobie jednak, że film 3D w jakości 1080p jest wyświetlany na ekranie Ultra HD. Taki wyświetlacz ma odpowiedni „zapas pikseli”, aby dostarczyć obraz w jakości Full HD do każdego oka. Co więcej, może to zrobić w ogóle bez użycia okularów. W jaki sposób?

Zamiast dotychczasowego dzielenia obrazu na „prawe” i „lewe” klatki i linie, może być on wyświetlany warstwami. Odpowiednie kamery wmontowane w ekran telewizora zmierzą położenie naszej głowy i ustalą, z której warstwy obrazy powinny dotrzeć do którego oka. To już nie jest złudzenie trójwymiaru, robione za pomocą okularów, ale prawdziwy trójwymiar. Coś podobnego pokazała na targach IFA w Berlinie Toshiba, chociaż w słabszej rozdzielczości 3840 na 2160 pikseli (telewizor ZL2).

Jeśli więc Ultra HD trafi na rynek, to przede wszystkim do telewizorów 3D. Kiedyś zastanawiałem się, która z tych technologii jest lepsza. Dziś widać wyraźnie, że jedna bez drugiej nie będzie się w stanie rozwijać.

Wpis gościnny z ObywatelHD.pl. Wczoraj wspominałem o przeraźliwie drogim, ale równie ciekawym projektorze 4K Sony VPL-VW1000ES. Dzisiaj to samo, ale od JVC.

Urządzenie Sony ma wyjść w styczniu 2012 i kosztować równowartość 78 000 zł. JVC zaatakuje rynek aż trzema projektorami wyświetlającymi obraz w rozdzielczości 3480 x 2160 pikseli. Będą to:

JVC DLA-X90R

• model najwyższy,
• kontrast 120 00:1,
• certyfikat THX 3D,
• technologia e-Shifting,
• podnoszenie jakości obrazu Full HD do 4K,
• cena – 12 000 dolarów, około 37 000 zł.

JVC DLA-X70R

• model średni,
• kontrast 80 000:1,
• dwuletnia gwarancja,
• okulary 3D i transmiter jako dodatkowa opcja,
• cena – 8000 dolarów, około 25 000 zł.

JVC DLA-X30

• model najtańszy,
• kontrast 50 000:1,
• 3D także jako opcja,
• cena – 3500 dolarów, około 11 000 zł.

Cały wpis przeczytacie na blogu ObywatelHD.

Wpis gościnny z ObywatelHD.pl. Póki co treści w super wysokich rozdzielczościach są na YouTube i prezentacjach Sharpa podczas IFA 2011. Dla użytku domowego nieprędko się to zmieni. Co nie zmienia faktu, że sprzęt zaczyna się pojawiać. Inna sprawa, że kosztuje więcej niż niejeden samochód.

Sony zapowiedziało już, że projektor VPL-VW1000ES, wyświetlający obraz w rozdzielczości 4K (minimum 4000 pikseli w poziomie), wejdzie do sprzedaży w styczniu 2012 roku. To ciekawa informacja, ale niestety nie dla przeciętnego użytkownika. Producent zapowiada rewelacyjne możliwości, ale i monstrualną cenę – 25 000 dolarów. To około 78 000 złotych.

Cały wpis przeczytacie na blogu ObywatelHD.

Bezpośrednia relacja z targów IFA 2011. To jeden z tegorocznych hitów IFY – 85-calowy telewizor Sharpa o rozdzielczości ekranu 7680 na 4320 pikseli. Nic dziwnego, że ciągnęły do niego tłumy. Ludzie próbowali zobaczyć w wyświetlanym obrazie pojedyncze piksele. Bezskutecznie.

Policzyłem – obraz wyświetlany przez Sharpa 8K/4K składa się z ponad 33 milionów pikseli. Tak małych, że ludzkie oko ma poważny problem, by rozróżnić pojedyncze punkty. To niemal obraz rzeczywisty, taki, jak oglądany przez szybę okna czy na doskonałej rozdzielczości zdjęciu. Albo inaczej – 16 razy bardziej szczegółowy, niż zwykłe HD.

Nie wiadomo, kiedy ten sprzęt pojawi się na rynku. Problem jest prosty - brak odpowiedniej jakości filmów do wyświetlania. Wprawdzie kamera do nagrywania w rozdzielczości 7680 na 4320 pikseli (zwanej też Ultra HD lub Super Vision) została zaprezentowana już w 2008 roku przez japońską telewizję NHK, ale do tej pory kręcono nią głónie na potrzeby kin typu IMAX.

Niemniej materiały przygotowane przez NHK dla Sharpa na targi IFA 2011 robią niesamowite wrażenie. Po obejrzeniu kilku filmików na Sharpie 8K/4K TV nie miałem już ochoty oglądać niczego na innych telewizorach. U Sharpa czekała też inna niespodzianka – puchar, który dostanie zwycięzca mistrzostw Euro 2012. Zobaczcie sami.

Toshiba jako pierwsza firma na świecie wprowadza do sprzedaży pełnowymiarowe telewizory 3D, nie wymagające okularów. Firma ogłosiła gotowość wprowadzenia na rynek odbiorników z ekranami o przekątnych ponad 40 cali (102 cm). W Europie mogą się one pojawić już w tym roku.

Operacja „bezokularowe 3D” podzielona została na etapy. Pierwsze telewizory o przekątnych 12 i 20 cali trafiły do sprzedaży w Japonii w grudniu ub. roku. Aby udowodnić, że nowa technologia działa także w większych wyświetlaczach, Toshiba zaprezentowała na targach CES prototypowe modele o przekątnych ekranu 65 cali (165 cm) i 56 cali (142cm). Wyposażono je w panel LCD podświetlany diodami LED  o rozdzielczości 4096 x 2160 pikseli (4k2k).

W kolejnych miesiącach firma ma zamiar sprawdzić potrzeby europejskich konsumentów i wtedy zostanie podjęta decyzja, jakie przekątne ekranu będą produkowane na ten rynek. Na pewno jednak nie mniejsze, niż 40 cali.

Wady obecnej technologii 3D, wymagającej zastosowania migawkowych okularów, są powszechnie znane.

• Zobacz wpis: Telewizory 3D – problemy z trójwymiarem

Mimo, że większość producentów HDTV stosuje podobne rozwiązania, nie wszyscy osiągają równie dobre wyniki.

• Zobacz wpis: Jak kupować telewizor 3D?

Toshiba wybrała inną ścieżkę. Jak sobie poradziła? Kluczowe było nie tylko zaprojektowanie zupełnie nowych wyświetlaczy z zastosowaniem tzw. blokady paralaksy, ale także stworzenie zaawansowanych algorytmów programowych i opracowanie układów obliczeniowych dysponujących potężną wydajnością. Jest ona potrzebna do uzyskania dziewięciu różnych perspektyw każdej klatki obrazu 2D, która przez mózg widza odbierana jest jako obraz trójwymiarowy.

Technologia Toshiby wykorzystuje zintegrowany system wizyjny, który jednocześnie wysyła na ekran LCD kilka obrazów o różnej paralaksie kontrolując i optymalizując emisję światła i kierunek prezentacji obrazów tak aby były widoczne pod szerokim kątem. Widz, nawet poruszając głową podczas oglądania telewizji nie zauważy spadku jakości obrazu 3D.

W planach firmy wprowadzenie nowych telewizorów 3D na rynek europejski ma wytyczyć przyszłe kierunki rozwoju branży elektroniki użytkowej. Telewizory 3D nie wymagające okularów pozycjonowane są jako high-end. Wyposażone w najbardziej zaawansowane rozwiązania technologiczne, będą propozycją dla najbardziej wymagającej – i najbogatszej – grupy konsumentów.

Nowe oznaczenia kabli HDMI, które rok temu zapowiedziała organizacja HDMI Working Group, stały się obowiązujące zarówno dla standardu HDMI 1.3, jak też HDMI 1.4. Nazwy obu dotychczasowych standardów nie mogą być już jedyną formą oznaczeń na kablach, opakowaniach lub w materiałach marketingowych. Producenci powinni teraz używać oznaczeń takich, jak: Standard HDMI Cable, High Speed HDMI Cable, Standard HDMI Cable with Ethernet oraz High Speed HDMI Cable with Ethernet. Na czym polegają różnice? 

Kable „with Ethernet” (na zdjęciu) umożliwiają obsługę aplikacji opartych na protokole IP. Transfer danych audio i wideo z internetu może odbywać się za pośrednictwem jednego kabla poprzez złącze HDMI. Nie jest więc potrzebny dodatkowy kabel ethernetowy  (tzw. Cat5e lub Cat6), aby wyświetlać na ekranie internetowe serwisy w rodzaju YouTube, „zaszyte” w funkcjach telewizora lub odtwarzacza Blu-ray. Lepsze wersje kabli „with Ethernet”umożliwiają dwukierunkową komunikację typu High Speed, jest to więc wstęp do internetowej telewizji interaktywnej.

Kolejna różnica to szybkość transferu danych poprzez złącze HDMI. Kable oznaczone jako „Standard” przesyłają sygnał HD 720p lub 1080i z prędkością 2.25 Gbit/sek. i działają zgodnie z częstotliwością 74.25 MHz. W przypadku produktów „High Speed” wartości te muszą wynosić odpowiednio: min. 1080p, 340 MHz i 10.2 Gbit/sek. Dotyczy to zarówno kabli zwykłych, jak też ethernetowych.

Warto pamiętać, że nowe kable zgodne z dotychczasowym standardem 1.4 (teraz „High Speed”) mogą zapewniać maksymalną rozdzielczość przesyłanego obrazu nawet do 4096×2160 pikseli bez przeplotu (rozdzielczość Quad HD 2160p) i wspierają rozwiązania 3D (do 1080p). Czy są niezbędne do oglądania telewizji trójwymiarowej? Nie, ponieważ większość producentów telewizorów i odtwarzaczy 3D używała do tej pory starszych standartów.

Na rynku pojawiły się też nowe typy konektorów. Dla standardu 1.4 (teraz „High Speed”) są to rozwiązania D i E. Typ D to wtyk Micro HDMI dla urządzeń przenośnych, takich jak np. telefony komórkowe. Z kolei Typ E przeznaczony jest do samochodowego systemu połączeń (Automotive Connection System) dla przesyłania wideo HD w samochodzie. To odpowiedź na rosnącą liczbę przenośnych urządzeń audio-wideo, które emitują obraz z rozdzielczości HD lub Full HD (w przyszłości Quad HD).  Jednak same kable to nie wszystko.

- Użytkownicy sprzętu powinni zwrócić uwagę, czy gniazda w posiadanych przez nich urządzeniach są zgodne z nowymi wersjami HDMI. Rzecz w tym, że nawet kabel HDMI High Speed  nie sprawi, że telewizor starszego typu będzie w optymalny sposób współpracował z odtwarzaczem Blue-Ray 3D - mówi Przemysław Stasiak, trener sprzedaży Hama Polska, jednego z największych producentów okablowania w Europie.

Do 1 stycznia 2012 roku w oznakowaniu kabli HDMI obowiązuje jednak wariant przejściowy. Polega na tym, że producenci kabli mogą podawać numer wersji HDMI – na przykład 1.4 – ale koniecznie z dodatkowym opisem informującym o obsłudze kanału Ethernet (HDMI Ethernet Channel) oraz zwrotnego kanału audio (Audio Return Channel). Od 1 stycznia 2012 roku oznaczenia opisowe będą już jedynymi możliwymi, zaś oznakowania typu 1.3 lub 1.4 zupełnie znikną z półek sklepowych.

W połowie 2009 roku oficjalnie wprowadzony został nowy standard transmisji multimediów – HDMI 1.4. Na rynku pojawia się coraz więcej kabli zgodnych z tą specyfikacją. Czym się różnią od poprzednich wersji HDMI?

W standardzie HDMI 1.4, w jednym kablu zintegrowany został kanał Ethernet Channel (HEC), który umożliwia użytkowanie jednocześnie wielu urządzeń AV, korzystających z Internetu, bez dodatkowego kabla sieciowego. Zastosowano w nim również technologię Audio Return Channel (ARC). Pozwala ona wyeliminować z systemu kabel audio, który dotychczas prowadził sygnał zwrotny z wbudowanego tunera TV do amplitunera kina domowego. Tak więc połączenie audio będzie działało w obie strony tylko na jednym kablu. Ponadto najnowszy HDMI 1.4 pozwala na obsługę najnowszych formatów 3D i 4K. 

Niewątpliwie producenci każą sobie za to słono płacić. Tym bardziej, że nowe kable to czasem niemal designerskie dzieła sztuki. Na przykład Bridge Elite HDMI 1.4 (na zdjęciu) został wykonany z najwyższej jakości miedzi beztlenowej PC OFC (Pure Crystal Oxygen-Free Copper), a jego wtyki pokryte zostały 24-karatowym złotem. Cena – ok.200 zł za 1-metrowy odcinek. Dla porównania – kabel HDMI 1.3b (obsługuje 48-bitową głębię kolorów) mniej renomowanej firmy można kupić dziesięć razy taniej.

Podczas konferencji VidCon 2010 serwis YouTube ogłosił wsparcie dla klipów kręconych w rozdzielczości 4K.  Dotychczas najwyższą rozdzielczością w jakiej były wyświetlane filmy w należącym do Google portalu była 1080p (Full HD). Tymczasem 4K, czyli 4096×3072 pikseli, oferuje szesnastokrotnie dokładniejsze odzwierciedlenie szczegółów obrazu.

YouTube jednocześnie podaje, że idealnym rozmiarem ekranu dla wyświetlania treści w rozdzielczości 4K jest 25 stóp, czyli ponad 7,5 metra. Dla porównania, w kinach IMAX filmy są wyświetlane z użyciem dwóch projektorów 2K.

Aby w YouTube oglądać klipy w rozdzielczości większej niż 1080p, należy z listy rozdzielczości przy danym filmiku wybrać pozycję Original. Serwis zachęca do przejrzenia klipów nakręconych w 4K znajdujących się na playliście się pod adresem www.youtube.com/view_play_list?p=5BF9E09ECEC8F88F, ale ostrzega, że do ich oglądania wymagane jest superszybkie połączenie z internetem.

• Czytaj też: Kiedy zobaczymy w telewizji obraz w Ultra HD?

Chociaż przesiadka z DVD na odtwarzacze Blu-Ray dopiero się rozkręca, stowarzyszenie producentów Blu-Ray Disc Association już zaakceptowało kolejny standard tego dysku – BDXL. Czym ma się różnić od obecnie produkowanych?

Dyski Blu-Ray występują obecnie w dwóch wersjach – 25 i 50 GB. Ten pierwszy to dysk jednowarstwowy. Drugi posiada dwie warstwy, na których można zapisać obraz i dźwięk.
Tymczasem nowy standard umożliwia wprowadzenie na rynek dysków trój- i czterowarstwowych o pojemnościach odpowiednio 100 i 128 GB.  Dysk trzywarstwowy ma być przeznaczony do wielokrotnego zapisu.

Po co komu taki wynalazek? Producenci już myślą o nowych technologiach obrazu 4K i 8K. Ma mieć on rozdzielczość od czterech do szesnastu razy wyższą, niż najlepszy obecnie standard 1080p.

źródło: electronic house.com

Wczoraj Szymon napisał, że nowy panel LG o rozdzielczości 3840 na 2160 pikseli to początek łączenia technologii 3D i 4K, czyli tzw. Ultra HD. Niestety - potrwa to o wiele dłużej. Jak wynika z badań amerykańskiej organizacji In-Stat, pierwsze filmy w jakości Ultra HD pojawią się dopiero około 2017 roku. A więc telewizory tej klasy, co wspomniany LG, będą musiały jeszcze nieco poczekać, aż wpuścimy je do naszych domów.

Przesiadanie się na nową technologię potrwa. Według In-Stat, w jeszcze w 2021 roku tylko 5 procent europejskich gospodarstw domowych będzie dysponowało telewizorami Ultra HD. Dopiero ok. 2025 roku odsetek ten sięgnie 30 procent. Jak należy się spodziewać, pierwszym krajem, który adoptuje UHDTV, będzie Japonia. Nic dziwnego – w końcu to tam  rozpoczęto ponad 40 lat temu pierwsze prace nad telewizją wysokiej rozdzielczości (z okazji Igrzysk Olimpijskich w Tokio).

No, ale czym będzie to Ultra HD? Należy spodziewać się dwóch standardów – podobnie jak przy obecnym HD. Pierwszy to rozdzielczość 3840 na 2160 linii, znana jako 4 K. Drugi to 7680 na 4320 linii, czyli 8K. Pierwszy standard będzie oferował 4-krotnie lepszą rozdzielczość, niż obecne filmy z Blue-Ray. Drugi – 16-krotnie lepszą. A uzupełnieniem tego wszystkiego będzie system dźwięku 22.2, czyli w sumie 24 kanały audio.

Trudno sobie dziś nawet wyobrazić kino domowe w taki standardzie. Dr. Masaru Kanazawa z japońskiej organizacji nadawców NHK, weteran technologii HD, komentuje to następująco: „40 lat temu chcieliśmy dać ludziom możliwość oglądania przedmiotów w ich naturalnym kształcie. Dziś chcemy, by poczuli się częścią wydarzeń, które oglądają”.

Na temat 3D nie mówi ani słowa. Może uważa, że kiedy upowszechni się standard 8K, 3D nie będzie już potrzebne?

źródło: www.hd-report.com