Finałowy bieg na 100 metrów na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie będzie można oglądać w 3D. BBC przymierza się też do transmisji w Ultra-HD z obrazem o rozdzielczości 7680p. Tak, to ta sama technologia, którą pokazał Sharp na targach IFA 2011 w Berlinie i o której pisałem, że ma 16 razy lepszą rozdzielczość niż Full HD.

BBC zawsze była liderem, jeśli chodzi o technologię obrazu, a Igrzyska Olimpijskie zawsze były okazją do zaprezentowania nowych technologii. To właśnie brytyjska stacja pierwsza na świecie nadawała relacje z olimpiady w Londynie w 1948 roku. Dla BBC igrzyska były też okazją do pokazania pierwszych nagrań w jakości HD (1984 Los Angeles) oraz wprowadzenia transmisji wszystkich wydarzeń sportowych z olimpiady w wysokiej rozdzielczości (2008 Pekin).

Oczywiście BBC nie będzie transmitowała sygnału o rozdzielczości 7680p do domów – na rynku długo jeszcze nie będzie telewizora, który jest w stanie wyświetlić taki obraz. Ultra-HD będzie wyświetlane na stadionach, na 15-metrowych ekranach. Widoczny na nich obraz ma się nie różnić niczym od tego, który będzie można dostrzec gołym okiem.

Kiedy jednak Ultra-HD trafi do naszych domów? Zdaniem ekspertów nie wcześniej, niż w 2022 roku. Najpierw musi bowiem upowszechnić się na świecie technologia HD, do której dostęp na wciąż mniej niż połowa wszystkich telewidzów na świecie. Ale już za 5 lat obraz HD ma dominować, a pierwsze ten poziom osiągną Kanada, Nowa Zelandia i Wielka Brytania. W 2016 roku 94-95 procent ludzi w tych krajach będzie oglądać TV w jakości Full HD.

Ultra-HD (zwane też super Hi-vision) będzie więc następnym, logicznym krokiem rozwoju telewizji. A nam pozostaje modlić się, żeby TVP dała radę uruchomić kanał HD w naziemnej telewizji cyfrowej na Euro 2012. Dla przypomnienia: Euro odbędzie się w dniach 8 czerwca – 1 lipca 2012, a Olimpiada w dniach 27 lipca-12 sierpnia 2012. W przeciwieństwie do tego, za rok czeka nas gorące lato. Przed telewizorami.

Do niedawna posiadanie zestawu 3D w domu było jak narodziny dziecka: wszystko jest nowe, przyjaciele przychodzą, aby je zobaczyć, a ty nie możesz doczekać się chwili, kiedy wreszcie wrócisz z pracy do domu. W 2011 to się zmieniło – 3D przestało być całkowitą nowością i coraz więcej osób przymierza się do zakupu takiego sprzętu. Co warto wiedzieć, zanim wyruszy się na zakupy? Poniżej odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Czy mogę mieć telewizor 3D, do którego niepotrzebne są okulary?

Niestety, nie. Co prawda Toshiba sprzedaje takie telewizory w Japonii, ale tylko z ekranami o przekątnych 12 i 20 cali. W planach było wprowadzenie na rynek europejski większych, 40-calowych odbiorników, ale póki co do Polski one nie trafiły. Inne firmy wciąż rozwijają technologię „okularową” w dwóch odmianach – pasywnej i aktywnej.

Jaka jest różnica pomiędzy aktywnymi pasywnymi okularami?

Okulary aktywne, tzw. migawkowe, to zaawansowane technologicznie sprzęty, wymagające baterii i łączące się z telewizorem za pomocą złącza IR. Wyświetlają one naprzemiennie obraz dla prawego i lewego oka, z częstotliwością 25 klatek na sekundę. Z tego powodu są drogie, ciężkie, a także wrażliwe na zakłócenia. Okurary pasywne z kolei są podobne do tych, jakie widzimy w kinach 3D. Obraz trójwymiarowy tworzony jest tu w inny sposób – poprzez nałożenie na matrycę telewizora specjalnego filtru polaryzacyjnego. Dzięki temu okulary pasywne są prostymi, lekkimi i tanimi urządzeniami, nie potrzebującymi własnego zasilania ani łączności z telewizorem.

Co to jest crosstalk?

Terminem tym określa się sytuację, w której okulary aktywne nieprecyzyjnie dzielą obraz 3D między prawe i lewe oko odbiorcy. Tworzy się wtedy wokół przedmiotów wyświetlanych na ekranie świetlista otoczka. Sytuacja ta występuje zwykle wtedy, gdy do oglądania obrazu 3D w telewizorze jednego producenta zastosujemy okulary innej firmy. Crosstalk występuje wyłącznie w przypadku okularów aktywnych.

Kto produkuje pasywne 3D, a kto aktywne?

Większość producentów stosuje aktywną (migawkową) technologię 3D. Technologię pasywną wybrały firmy LG oraz Vizio (marka nie występująca na polskim rynku), a także polski producent Manta Multimedia, który chce wytwarzać od września tanie telewizory 3D.

Ile kosztują aktywne, a ile pasywne okulary 3D?

Koszt aktywnych okularów to ok. 150 dolarów, czyli 400-450 zł. Pasywne okulary kosztują od 20 do 30 złotych.

Czy potrzebuję specjalnego odtwarzacza Blu-ray do wyświetlania filmów 3D?

Tak. Tylko odtwarzacze Blu-ray 3D są w stanie prawidłowo odczytać trójwymiarowe filmy nagrane na płytach. Mają więc zarówno inny hardware, jak i oprogramowanie. Oczywiście są w stanie odczytywać również filmy 2D.

Co to jest HDMI 1.4?

Jest to nazwa złącza audio/video (a także kabla do tego złącza), dzięki któremu możliwy jest przesył treści 3D między urządzeniami, np. odtwarzaczem Blu-ray a telewizorem. Standard ten został specjalnie wymyślony dla trójwymiarowych filmów Full HD o rozdzielczości 1080p. Warto wiedzieć, że od tego roku zmieniło się nazewnictwo kabli HDMI i standard 1.4 nazywa się obecnie High Speed HDMI Cable with Ethernet.

Czy mogę oglądać filmy 3D, nie mając telewizora ze złączem HDMI 1.4?

Jest to możliwe – wystarczy do tego złącze HDMI 1.3. Jednak wtedy telewizor będzie wyświetlał obraz w nieco słabszej rozdzielczości 1080i zamiast 1080p.

Wyniki badania przeprowadzonego przez Digital Entertaiment Group w USA nie pozostawiają wątpliwości: właściciele telewizorów 3D są naprawdę zakochani w swoich sprzętach. Nie przeszkadzają im nawet badziewne (w niektórych przypadkach) okularki.

Aż 85 procent ankietowanych twierdzi, że woli oglądać filmy i programy w 3D. Dla 83 procent obsługa okularów nie jest żadnym problemem. 74 procent właścicieli odbiorników 3D ma więcej niż dwie pary okularów w domu.

Co ciekawe, posiadacze 3DTV jeszcze wyżej niż obraz 3D oceniają jakość zwykłych, dwywymiarowych filmów i programów, oglądanych w swoich telewizorach w jakości w HD. Podczas gdy jakość obrazu 3D pozytywnie oceniło 88 procent, jakość 2D podobała się aż 91 procentom badanych.

Wynik ten można dość łatwo wytłumaczyć. Skomplikowane technicznie telewizory 3D po prostu zapewniają lepszą jakość obrazu HD, niż te, które nie są przystosowane do obsługi efektów trójwymiarowych.

Na koniec garść interesujących faktów o amerykańskich posiadaczach 3DTV:

* 89 procent kupiło odbiorniki o przekątnej ekranu 50 cali lub większej

* 86 procent kupujących to mężczyźni

* Średnia wieku posiadaczy 3DTV - 51 lat

* 78 procent ogląda programy 3D razem z żonami, 86 procent – razem z dziećmi

Zobacz też wpis: Telewizory 3D: 2011 rokiem wyprzedaży?

Jedenaste już badanie European Trusted Brands 2011 przyniosło ciekawe rezultaty. Za najbardziej godny zaufania sprzęt RTV Polacy uznali produkty firm japońskich: Sony i Panasonica.

Sony zdobył Złote Godło. To nagroda przyznawana w kategorii ilościowej, gdy największa liczba respondentów uznaje daną markę za najbardziej godną zaufania. Badani wskazywali na produkty Sony jako przyjazne w użyciu, praktyczne i wysokiej klasy.

Z kolei Panasonic zdobył Kryształowe Godło. To nagroda przyznawana w kategorii jakościowej, gdzie marki są oceniane według czterech kryteriów: jakości, stosunku wartości do ceny, silnego wizerunku i zrozumienia potrzeb klienta. Panasonika najbardziej cenimy za jakość i zrozumienie potrzeb klienta.

Cóż, można się z tym zgodzić lub nie. Tylko jak wyniki tego badania mają się do faktu, że najchętniej kupujemy telewizory z Korei?

Szymon pokazał właśnie 4,8-calowy ekranik o rozdzielczości 1920 x 1080 pikseli firmy Ortus Technology. Tego samego dnia Samsung pochwalił się 10,1-calowym wyświetlaczem do tabletów o rozdzielczości 2560 na 1600 pikseli. – Nie ma w tej chwili na rynku drugiej komercyjnej technologii, która oferowała by taką rozdzielczość na 10,1-calowym wyświetlaczu – zachwalał produkt Dr. Sungtae Shin, wiceprezes Samsung Elektronics.

Czy na pewno?

W liczbach wszystko wygląda fajnie, ale zajrzyjmy do bebechów. Wyświetlacz skonstruowany o przez Samsunga i jego partnera, firmę Nouvoyance, wykorzystuje technologię RGBW Pen Tile. Zdaniem eksperta od wyświetlaczy, Raymonda Soneiry, technologia ta zużywa 40 procent mniej energii, niż tradycyjne LCD. Ale – coś za coś.

Tajemnica rozdzielczości 1600p wyjaśnia się, kiedy przyjrzymy się… pojedynczym pikselom. W tradycyjnych wyświetlaczach LCD składają się one z trzech tzw. subpikseli w kolorach czerwonym, niebieskim i zielonym. To właśnie z mieszanki tych trzech barw powstają wszystkie kolory i ich odcienie, które widzimy na ekranie telewizora, smartfona, monitora czy tabletu. Przy czym najważniejszy jest zielony subpiksel, bo to własnie na tą barwę ludzkie oko reaguje najsilniej. Szczególnie przy obrazie wysokiej rozdzielczości.

Tymczasem, jeśli wierzyć Soneirze, Samsung zastosował w swoim wyświetlaczu dwa subpiksele na piksel. Jak to zrobił, na razie nie ujawnia (może pochwali się w przyszłym tygodniu na SID Display Week 2011 International Symposium – największym zlocie konstruktorów wyświetlaczy). Tak czy inaczej, mimo imponującej rozdzielczości 1600p jakość obrazu 10,1-calowego Samsunga nie będzie wcale rewelacyjna. Może być nawet gorsza, niż tradycyjnych wyświetlaczy LCD.

Jak widać, piksel pikselowi nierówny. Więc nie przywiązujmy się za bardzo do liczb, podawanych przez producentów. Prędzej czy później podobne tricki zaczną być robione w telewizorach, więc przygotujmy sobie takie pytanie do sprzedawcy: „Panie, a ile subpikseli na piksel ma ten sprzęt?”. Założę się, że następnym razem będą nas omijać szerokim łukiem.

Firma HDI Dune zaprezentowała właśnie nowy model odtwarzacza multimedialnego Dune HD Lite 53D. Urządzenie ma rozmiary 14,2 cm x 14,2 cm x 4 cm i obudowę ze szczotkowanego aluminium. Sprzedawane będzie w dwóch wersjach – z modułem WiFi oraz bez niego.

HD Lite 53D został wyposażony w procesor wideo Sigma Designs 8653. Sprzęt pozwala na zainstalowanie 2,5-calowego dysku SATA o pojemności do 1TB. Dodatkowo urządzenie posiada dwa porty USB2.0 oraz slot na karty SD/SDHC, a także złącza video HDMI 1.3, composite i component. Dźwięk natomiast może być wysyłany przez HDMI, złącze optyczne Toslink oraz RCA stereo.

Urządzenie pozwala na odtwarzanie filmów, muzyki i zdjęć z Internetu, sieci lokalnej, pamięci przenośnej lub wewnętrznego dysku twardego. Umożliwia także oglądanie telewizji przez Internet (IPTV), słuchanie radia oraz pobieranie plików z sieci BitTorrent. Dodatkowo, oprogramowanie jest ciągle rozwijane, dzięki czemu odtwarzacz jest wzbogacany o obsługę nowych formatów i funkcji.

Łączność z siecią lokalną i Internetem zapewnia łącze Ethernet 100Mbit lub opcjonalne WiFi w standardzie b/g/n. Oprogramowanie HD Lite 53D obsługuje praktycznie wszystkie popularne formaty audio i wideo, zarówno w standardowej rozdzielczości, jak i w HD. i. Dune HD Lite 53D można wyposażyć w opcjonalny, zewnętrzny tuner DVB-T podłączany do portu USB. W zestawie z urządzeniem znajduje się też pilot.

Sugerowana cena detaliczna odtwarzacza Dune HD Lite 53D z modułem WiFi wynosi 730 zł brutto. Cena odtwarzacza bez WiFi to 670 zł brutto.

Kamera HD czy cyfrowa lustrzanka? To poważny dylemat, kiedy ma się do wydania 5 tysięcy PLN.

Każde z tych rozwiązań ma swoje zalety i wady. Półprofesjonalna kamera HD jest wyposażona w funkcję stabilizacji obrazu, dobry zoom i gniazdo do słuchawek. Nie ma tego lustrzanka, ale za to dysponuje innymi możliwościami. Wymienna optyka i przetwornik obrazu o wielkości ok.24 mm to duże atuty, kiedy zależy nam na dobrej jakości filmu (np. głębi ostrości).

Wielkość przetwornika ma znaczenie, ponieważ od jego rozmiarów zależy fizyczna wielkość klatki, którą kręcimy. Półprofesjonalne kamery mają przetwornik wielkości paznokcia (ok.7 mm), więc nie spodziewajmy się cudów.

Oczywiście z lustrzanką jest więcej roboty przy kręceniu, np. zoom trzeba regulować ręcznie. Ale moim zdaniem jakość filmu jest całkiem dobra, a nawet lepsza, niż w kamerze, chociaż operator Łukasz był innego zdania. Proponuję więc samemu porównać jakość nagrań z Nikona D7000 i kamery HD firmy Sony.

• Zobacz też video na podobny temat: Jak kręcić filmy HD: kamera Sony VG-10

Dziś druga część video-relacji Multi-bloga z targów Film Video Foto w Łodzi.

Jak twierdzą eksperci, tajemnica dobrego obrazu HD tkwi w wielkości matrycy kamery oraz jej obiektywie. Im bardziej rozmiar matrycy zbliżony jest do filmowej klatki super 35, tym lepsza, „kinowa” jakość. Z kolei wymienny obiektyw umożliwia precyzyjne operowanie głębią ostrości.

Tak wyposażone kamery są jednak potwornie drogie – kosztują kilkadziesiąt tysięcy złotych. Alternatywą dla nich są tzw. pełnoklatkowe lustrzanki, które kosztują ok. 10 tys. zł (z obiektywem). Oto dlaczego studenci szkół filmowych kręcą swoje prace za pomocą aparatów cyfrowych, a nie kamer.

Sytuację ma zmienić nowy sprzęt Sony o symbolu VG-10. To pierwsza kamera z wymiennym obiektywem, dużą matrycą oraz czterokanałowym mikrofonem, którą można kupić już za 6 tys. zł. To niewiele drożej, niż „konsumenckie” kamerki HD, a jakość o niebo lepsza. Na video poniżej można zobaczyć fragmenty filmów, kręconych taką kamerą i posłuchać ciekawym informacji z pierwszej ręki – od eksperta Sony Jarosława Kolca.

W 2010 roku Polacy wydawali co tydzień 5 milionów złotych na zakup odbiorników 3D. W tym roku ma być jeszcze lepiej.

Zasada jest taka: średnio co 3 miesiące producenci wprowadzają na rynek nowy model telewizora 3D. Starsze wersje natychmiast idą do wyprzedaży. Powoduje to obniżenie cen także u konkurencji. W efekcje cały segment 3D HDTV potaniał w 2010 roku o ok. 20 procent. Mocno poszły także w dół ceny topowych do niedawna modeli.

Dziś za telewizor Sony KDL-40LX900 zapłacimy 6 tysięcy złotych. Jeszcze niedawno jego cena wynosiła ponad 11.000 złotych. A jest to sprzęt o nie byle jakich parametrach:  format Full HD 1080 w technologii 3D, podświetlenie Edge LED, technologia Motionflow 200Hz PRO z funkcją Image Blur Reduction. Wbudowany odbiornik Wi-Fi, który zapewnia łączenie się z bezprzewodową siecią domową. Czujnik obecności, który przyciemnia obraz lub wyłącza telewizor, jeśli nikt go nie ogląda i reguluje ustawienia obrazu i dźwięku w zależności od tego, gdzie się znajdujesz w pomieszczeniu. A nawet ostrzega, jeśli dzieci siedzą zbyt blisko ekranu.

Jeszcze niedawno za takie parametry trzeba było zapłacić majątek. 6 tysięcy zł kosztował co najwyżej Sony z o wiele słabszej serii HX. Obecnie w przedziale 6-7 tysięcy złotych można już kupić naprawdę dobrej jakości odbiornik 3D. Czy może być jeszcze taniej? Na pewno, ale obecne ceny są już całkiem przyzwoite.

• Zobacz też: Sony szokuje ceną – trójwymiarowy zestaw za 5 tysięcy złotych

Sprawę jakości obrazu HD/SD poruszałem już wiele razy. Nie ma wątpliwości, że kilkakrotnie większa liczba pikseli w obrazie 1080p (Full HD) w porównaniu z obrazem 540 (standardowa rozdzielczość) przekłada się większą ilość szczegółów, które możemy zaobserwować oglądając film lub program telewizyjny. Jakie ma to znaczenie w czasie np. transmisji sportowych, nie trzeba kibiców przekonywać. Stąd coraz większa popularność pakietów telewizji cyfrowej, oferujących programy nadawane w wysokiej rozdzielczości.

Jednak w naszych telewizorach wciąż mamy programy, nadawane w różnych standardach. Najsłabszy obraz oferuje standard 540i (w systemie PAL, w amerykańskim systemie NTSC odpowiada mu standard 480i – na zdjęciu). W 540i obraz nadawany jest z tzw. przeplotem, czyli na zmianę wyświetlają się jego parzyste i nieparzyste linie. Ponieważ dzieje się to bardzo szybko – co 1/25 sekundy – odnosimy wrażenie, że jest to pełna klatka obrazu.

Nieco lepszą jakość oferuje standard 540p (480p w NTSC). Wyświetlają się w nim jednocześnie wszystkie linie obrazu. Od standardu 720p mamy już obrazy wysokiej rozdzielczości. Są one nadawane w dwóch wariantach: 720p i 1080i. Ten drugi jest nadawany z przeplotem, więc w zasadzie nie ma różnicy w jakości między obydwoma standardami (chociaż niektórzy twierdzą, że jest). Dopiero od 1080p można mówić o dużo lepszej jakości obrazu i ilości szczegółów. Jednak nadawcy telewizyjni nie korzystają jeszcze z tego standardu -oferują go filmy nagrane na dyskach Blu-ray.

Jak bardziej obrazowo przedstawić różnicę między jakością obrazu SD i HD? Łatwo mogą ją sobie wyobrazić kudzie, mający wadę wzroku. Otóż obraz SD odpowiada patrzeniu bez okularów przez kogoś, kto ma wadę minus 2 dioptrie. Obraz HD to ten, który widzimy po założeniu szkieł.