Do niedawna posiadanie zestawu 3D w domu było jak narodziny dziecka: wszystko jest nowe, przyjaciele przychodzą, aby je zobaczyć, a ty nie możesz doczekać się chwili, kiedy wreszcie wrócisz z pracy do domu. W 2011 to się zmieniło – 3D przestało być całkowitą nowością i coraz więcej osób przymierza się do zakupu takiego sprzętu. Co warto wiedzieć, zanim wyruszy się na zakupy? Poniżej odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Czy mogę mieć telewizor 3D, do którego niepotrzebne są okulary?

Niestety, nie. Co prawda Toshiba sprzedaje takie telewizory w Japonii, ale tylko z ekranami o przekątnych 12 i 20 cali. W planach było wprowadzenie na rynek europejski większych, 40-calowych odbiorników, ale póki co do Polski one nie trafiły. Inne firmy wciąż rozwijają technologię „okularową” w dwóch odmianach – pasywnej i aktywnej.

Jaka jest różnica pomiędzy aktywnymi pasywnymi okularami?

Okulary aktywne, tzw. migawkowe, to zaawansowane technologicznie sprzęty, wymagające baterii i łączące się z telewizorem za pomocą złącza IR. Wyświetlają one naprzemiennie obraz dla prawego i lewego oka, z częstotliwością 25 klatek na sekundę. Z tego powodu są drogie, ciężkie, a także wrażliwe na zakłócenia. Okurary pasywne z kolei są podobne do tych, jakie widzimy w kinach 3D. Obraz trójwymiarowy tworzony jest tu w inny sposób – poprzez nałożenie na matrycę telewizora specjalnego filtru polaryzacyjnego. Dzięki temu okulary pasywne są prostymi, lekkimi i tanimi urządzeniami, nie potrzebującymi własnego zasilania ani łączności z telewizorem.

Co to jest crosstalk?

Terminem tym określa się sytuację, w której okulary aktywne nieprecyzyjnie dzielą obraz 3D między prawe i lewe oko odbiorcy. Tworzy się wtedy wokół przedmiotów wyświetlanych na ekranie świetlista otoczka. Sytuacja ta występuje zwykle wtedy, gdy do oglądania obrazu 3D w telewizorze jednego producenta zastosujemy okulary innej firmy. Crosstalk występuje wyłącznie w przypadku okularów aktywnych.

Kto produkuje pasywne 3D, a kto aktywne?

Większość producentów stosuje aktywną (migawkową) technologię 3D. Technologię pasywną wybrały firmy LG oraz Vizio (marka nie występująca na polskim rynku), a także polski producent Manta Multimedia, który chce wytwarzać od września tanie telewizory 3D.

Ile kosztują aktywne, a ile pasywne okulary 3D?

Koszt aktywnych okularów to ok. 150 dolarów, czyli 400-450 zł. Pasywne okulary kosztują od 20 do 30 złotych.

Czy potrzebuję specjalnego odtwarzacza Blu-ray do wyświetlania filmów 3D?

Tak. Tylko odtwarzacze Blu-ray 3D są w stanie prawidłowo odczytać trójwymiarowe filmy nagrane na płytach. Mają więc zarówno inny hardware, jak i oprogramowanie. Oczywiście są w stanie odczytywać również filmy 2D.

Co to jest HDMI 1.4?

Jest to nazwa złącza audio/video (a także kabla do tego złącza), dzięki któremu możliwy jest przesył treści 3D między urządzeniami, np. odtwarzaczem Blu-ray a telewizorem. Standard ten został specjalnie wymyślony dla trójwymiarowych filmów Full HD o rozdzielczości 1080p. Warto wiedzieć, że od tego roku zmieniło się nazewnictwo kabli HDMI i standard 1.4 nazywa się obecnie High Speed HDMI Cable with Ethernet.

Czy mogę oglądać filmy 3D, nie mając telewizora ze złączem HDMI 1.4?

Jest to możliwe – wystarczy do tego złącze HDMI 1.3. Jednak wtedy telewizor będzie wyświetlał obraz w nieco słabszej rozdzielczości 1080i zamiast 1080p.

Kable oznaczone jako HDMI powinny być w pełni zgodne ze standardem ustanowionym przez organizację HDMI Licensing. Tymczasem status członka tzw. Programu Associate, który stanowi oficjalne potwierdzenie 100-procentowej zgodności z wytycznymi „strażnika” standardu, posiada zaledwie kilku producentów na świecie. W lipcu br. do pozostałych dostawców dołączyła niemiecka Hama.

- Produkty Hama będą teraz oznaczone symbolem „HDMI: Approved Associate”, dzięki czemu nasi klienci będą mieli 100-procentową pewność, że kupują akcesoria spełniające rygorystyczne zalecenia organizacji HDMI Licensing - mówi Maciej Kramer, Kierownik Działu Marketingu i Reklamy Hama Polska.

HDMI pozwala łączyć ze sobą dowolne, zgodne ze standardem, urządzenia audio-wideo, takie jak: odtwarzacze DVD, Blu-ray, konsole gier, komputery, monitory i telewizory cyfrowe. Od kilku miesięcy obowiązują nowe oznaczenia kabli HDMI, które stały się konieczne zarówno dla standardu HDMI 1.3, jak też HDMI 1.4. Nazwy obu dotychczasowych standardów nie mogą być już jedyną formą oznaczeń na kablach, opakowaniach lub w materiałach marketingowych. Producenci okablowania powinni teraz używać oznaczeń takich, jak: Standard HDMI Cable, High Speed HDMI Cable, Standard HDMI Cable with Ethernet oraz High Speed HDMI Cable with Ethernet.

Do 1 stycznia 2012 roku obowiązuje jednak wariant przejściowy. Polega na tym, że producenci kabli mogą podawać numer wersji HDMI – na przykład 1.4 – ale koniecznie z dodatkowym opisem informującym o obsłudze kanału Ethernet (HDMI Ethernet Channel) oraz zwrotnego kanału audio (Audio Return Channel). Od 1 stycznia 2012 roku oznaczenia opisowe będą już jedynymi możliwymi, zaś oznakowania typu 1.3 lub 1.4 zupełnie znikną z półek sklepowych. Dzięki temu nawet mało zorientowani użytkownicy będą intuicyjnie pojmowali różnice pomiędzy poszczególnymi typami kabli HDMI.

• Zobacz też wpis: Cyfropedia: co to jest HDMI?

Firma To Go dodała do swojej oferty rozdzielacz sygnału Trulink pozwalający na wysyłanie jednego obrazu, do dwóch odbiorników. Takie urządzenia to nic nowego, ale w tym przypadku cieszy wsparcie nie tylko dla obrazu w 1080p, ale również 3D.

Jak sama nazwa wskazuje Trulink 2 Port HDMI Splitter pozwala na rozdzielenie sygnału na dwa kable HDMI. Czarne pudełeczko ważące 750 gramów bardziej proste by już chyba nie mogło być. Z przodu trzy diodki, z tyłu jedna wtyczka wejścia sygnału i dwa wyjścia. Bez udziwnień i niepotrzebnych dodatków.

Splitter radzi sobie z rozdzielczościami od 480i do 1080p. Pozwala też na wysyłanie jednego sygnału 3D do dwóch odbiorników. Dla użytkowników, którzy chcą rozdzielić sygnał na jeszcze więcej telewizorów/monitorów/projektorów możliwe jest połączenie czterech splitterów, tworząc tym samym warunki do wysłania jednego obrazu do 8 urządzeń. Wbudowany wzmacniacz pozwala na łączenie splitterów na odległości do 45 metrów.

Cena – 80 funtów (około 365 złotych). Do kupienia tutaj.

Źródło: CablesToGo

Firma HDI Dune zaprezentowała właśnie nowy model odtwarzacza multimedialnego Dune HD Lite 53D. Urządzenie ma rozmiary 14,2 cm x 14,2 cm x 4 cm i obudowę ze szczotkowanego aluminium. Sprzedawane będzie w dwóch wersjach – z modułem WiFi oraz bez niego.

HD Lite 53D został wyposażony w procesor wideo Sigma Designs 8653. Sprzęt pozwala na zainstalowanie 2,5-calowego dysku SATA o pojemności do 1TB. Dodatkowo urządzenie posiada dwa porty USB2.0 oraz slot na karty SD/SDHC, a także złącza video HDMI 1.3, composite i component. Dźwięk natomiast może być wysyłany przez HDMI, złącze optyczne Toslink oraz RCA stereo.

Urządzenie pozwala na odtwarzanie filmów, muzyki i zdjęć z Internetu, sieci lokalnej, pamięci przenośnej lub wewnętrznego dysku twardego. Umożliwia także oglądanie telewizji przez Internet (IPTV), słuchanie radia oraz pobieranie plików z sieci BitTorrent. Dodatkowo, oprogramowanie jest ciągle rozwijane, dzięki czemu odtwarzacz jest wzbogacany o obsługę nowych formatów i funkcji.

Łączność z siecią lokalną i Internetem zapewnia łącze Ethernet 100Mbit lub opcjonalne WiFi w standardzie b/g/n. Oprogramowanie HD Lite 53D obsługuje praktycznie wszystkie popularne formaty audio i wideo, zarówno w standardowej rozdzielczości, jak i w HD. i. Dune HD Lite 53D można wyposażyć w opcjonalny, zewnętrzny tuner DVB-T podłączany do portu USB. W zestawie z urządzeniem znajduje się też pilot.

Sugerowana cena detaliczna odtwarzacza Dune HD Lite 53D z modułem WiFi wynosi 730 zł brutto. Cena odtwarzacza bez WiFi to 670 zł brutto.

Firma Dell rzadko gościła na naszych łamach. Nic dziwnego – kojarzy się głównie z solidnym i nieco topornym sprzętem biurowym. Teraz jednak Dell ostro wszedł na rynek multimediów ze swoimi smartfonami i tabletami z serii Venue, Streak 5 i Streak 7. Na początek krótko o tym ostatnim.

Streak 7 ( na zdjęciu) wyposażony został w dwurdzeniowy procesor NVIDIA, system operacyjny Android i siedmiocalowy – jak sama nazwa wskazuje – dotykowy ekran. Sprzęt pozwala na korzystanie z wymagających aplikacji, oglądanie filmów,  seriali, przeglądanie stron internetowych (obsługuje Flash), uruchamianie gier czy korzystanie z nawigacji.

Streak 7 ma wbudowaną łączność Bluetooth i Wi-Fi oraz kamerę o rozdzielczości
5 megapikseli. Nowy interfejs Dell Stage zapewnia szybki dostęp do plików muzycznych, zdjęć, filmów, gier oraz innych aplikacji. Na przykład:

• Dotknięcie ikonki MusicStage otwiera naszą kolekcję muzyczną
• VideoStage zarządza filmami oraz klipami wideo
• PhotoStage zawiera zintegrowane możliwości łączenia się z mediami społecznościowymi (Facebook, Flickr) umożliwiając zamieszczanie najświeższych zdjęć oraz oglądanie zdjęć znajomych.

Dzięki wyjściu HDMI możemy podłączyć urządzenie do telewizora i oglądać filmy (do rozdzielczości 1080p) na dużym ekranie. Cena tego sprzętu (Wi-Fi, 16 GB, czarny) to ok 1400 złotych. Więcej możliwości Streak 7 pokazuje poniższy filmik.

Co ciekawe, największy z nowych gadżetów Della jest także najtańszy. 4,1-calowy smartfon Dell Venue Pro (16 GB, czarny) kosztuje 1999 zł, a 5-calowy Dell Streak 5 (3G,Wi-Fi, 16 GB, czerwony lub czarny) – 1899 zł lub 1999 zł w wersji 32 GB. W przypadku Venue wpływ na cenę ma zapewne fakt, że jest to jedyny na rynku 4-calowy, pionowy slider z pełną klawiaturą, systemem Windows Phone 7 i ekranem AMOLED (zobacz film poniżej).

Natomiast moim zdaniem cena Streak 5 jest za wysoka, nawet jak na dość oryginalne połączenie smartfona z tabletem. Ale może się mylę (zobacz film poniżej).

Philips nie był jak dotąd multimedialną potęgą, koncentrując się raczej na niszowych sprzętach w rodzaju telewizorów w formacie 21:9. Ale kto późno przychodzi, ten musi dużo zaoferować. No i tanio.

Odtwarzacz multimedialny Philips HMP3000 to pierwszy taki sprzęt tej marki. Wyposażony został solidnie. Jako jeden z nielicznych odtwarzaczy, odczytuje format DivX Plus HD, a także zewnętrzne pliki z napisami w formatach min. takich jak: .txt .srt. .smi .sub. Umożliwia również manualną synchronizację ścieżki napisów ze ścieżką video. Funkcja ta pozwala na dokładne dopasowanie napisów do filmu tak aby pojawiały się dokładnie w tym momencie w którym powinny.

Urządzenie dodatkowo wyposażone zostało w dekodery dźwięku Dolby Digital oraz DTS2.0+Digital Out, dzięki którym jest w stanie odtworzyć dźwięk w zasadzie z każdego filmu.

HMP3000 ma złącze HDMI, USB 2.0 oraz gniazdo kart SD. Dostępny będzie na rynku od maja w cenie 249 zł. A na lipiec Philips już zapowiada kolejny model.

HDMI to skrót angielskiego High Definition Multimedia Interface. To nazwa złącza cyfrowego, dzięki któremu można pojedynczym kablem przesłać obraz jakości HD (także w wersji 3D) oraz do ośmiu kanałów audio.

Standard HDMI zastąpił dawne połączenia analogowe i kable komponentowe. Stało się to po upowszechnieniu płaskich paneli LCD. Wyświetlacze ciekłokrystaliczne są bowiem urządzeniami, które do poprawnej pracy potrzebują czystego sygnału cyfrowego. Podłączenie telewizora LCD do dekodera telewizji cyfrowej za pomocą kabli analogowych oznacza więc dużą stratę jakości obrazu i dźwięku.

Dekoder musi bowiem w takim wypadku przekonwertować sygnał cyfrowy z kabla lub satelity na sygnał analogowy, a potem telewizor musi zrobić to samo, tyle, że w odwrotnej kolejności. Każda taka operacja oznacza stratę pewnej ilości bitów sygnału cyfrowego. Z kolei transmisja obrazu wysokiej rozdzielczości (1920 na 1080) przy pomocy kabli analogowych wogóle nie jest możliwa, ponieważ nie są one w stanie przesłać w ciągu jednej sekundy 114,7 mln pikseli obrazu z częstotliwością 50 Hz.

Pierwsze kable HDMI (znane dziś jako HDMI 1.2) umożliwiały przesłanie strumienia bitów o wielkości ok. 4,95 Gbit na sekundę. Wystarczało to do transmisji obrazu HD z 8-bitową gamą kolorów oraz nieskompresowanego cyfrowego sygnału audio. Następna wersja 1.3 pozwalała już na przesłanie 10,2 Gb/sekundę. Pozwalało to na jednoczesny przesył dwóch kanałów video (telewizja 3D) lub obrazu HD z większą niż 8-bitową gamą kolorów. Standard 1.3 pozwala także na przesył skompresowanych formatów audio, takich jak Dolby TrueHD i DTS-HD.

W połowie 2009 roku pojawił się HDMI 1.4. W standardzie tym w jednym kablu zitegrowany został kanał Ethernet Channel (HEC), który umożliwia jednoczesne użytkowanie wielu urządzeń audio-video korzystających z internetu, bez dodatkowego kabla sieciowego. Zastosowano w nim także technologię ARC (Auto Return Channel), która pozwala wyeliminować dodatkowy kabel audio, którym przesyłany był sygnał zwrotny z tunera TV w telewizorze to amplitunera kina domowego. Przy 1.4 połączenie audio może więc działać w obie strony na jednym kablu.

Podobne oznakowanie kabli HDMI nie oznacza wcale, że mają one identyczne parametry. Na przykład kabel standardu 1.3b może obsługiwać 48-bitową głębię kolorów, a niektóre modele 1.4 – tylko 12-bitową. Dlatego w 2011 roku weszły w życie nowe zasady znakowania kabli HDMI.

Producenci mogą używać odtąd nazw: Standard HDMI Cable (min. 2,25 Gb/sek.), High Speed HDMI Cable (min. 10,2 Gb/sek.), Standard HDMI Cable with Ethernet oraz High Speed HDMI Cable with Ethernet. Do końca tego roku obowiązuje jednak wariant przejściowy. Firmy mogą stosować dotychczasowe numery wersji HDMI, ale muszą przy nich zamieścić informację o obsłudze kanału Ethernet oraz zwrotnego kanału audio (ARC).

Nie tylko CES czy IFA są okazją do zaprezentowania nowych multimedialnych gadżetów. Także na hanowerskich targach sprzętu komputerowego CeBIT 2011 można zobaczyć kilka ciekawych urządzeń do nagrywania i odtwarzania obrazu.

Moją uwagę zwróciła zewnętrzna nagrywarka Blu-ray ASUS BW-12D1S-U (powyżej). Pozwala nie tylko odtwarzać filmy – także w trybie 3D – ale również tworzyć zapasowe kopie na płytkach o pojemności nawet 50 gigabajtów. Stacja wykorzystuje połączenie USB 3.0, umożliwiając zapis z prędkością 12X – niemal dwukrotnie więcej, niż nagrywarki USB 2.0. Ma wbudowaną obsługę trybu 3D, możliwość konwersji obrazu 2D na 3D oraz opcję zwiększania rozdzielczości filmów DVD.

Może mniej efektownie, ale również ciekawie prezentuje się także nowy odtwarzacz Blu-ray ASUS O!Play BDS-700 (powyżej). Wykorzystuje on technologię przetwarzania Qdeo, która umożliwia uzyskanie czystego, żywego obrazu w jakości HD i pozwala zwiększyć rozdzielczość obrazu DVD 480p (upscaling). Obsługuje format Blu-ray 3D na kompatybilnych wyświetlaczach i 7.1-kanałowy dźwięk Dolby TrueHD i DTS-HD z niezależnym portem audio HDMI .

Filmy można odtwarzać na nim także z zewnętrznych urządzeń za pomocą portu USB lub Ethernet. Szybkie połączenie 802.11n Wi-Fi z obsługą DLNA zapewnia strumieniowanie filmów i obrazów w sieci oraz od dostawców działających w chmurze, takich jak Netflix, YouTube, Pandora, Flickr i Picasa. Dostępne jest również strumieniowanie radia internetowego.

Sterowanie BDS-700 jest możliwe przy pomocy smartfonów. Sprzęt jest w pełni kompatybilny z urządzeniami i oprogramowaniem iPhone, Android, Windows Phone 7, Blackberryoraz Symbian i umożliwia sterowanie i wpisywanie tekstu za pomocą klawiatury ekranowej.

Projektory tanieją jeszcze szybciej, niż telewizory. Jeszcze niedawno sprzęt wyświetlający obraz HD kosztował 8-9 tysięcy zł. Dziś można go już kupić za połowę tej ceny i to z o wiele lepszym wyposażeniem.

W marcu BenQwprowadza na polski rynek nowy projektor dla kina domowego w cenie 4.029 zł z VAT i gwarancją na 3 lata – model W1100 (powyżej). To następca popularnego modelu BenQ W1000+, który był także testowany na multi-blogu. Wyświetla on obraz o przekątnej) od 60 do 760 cm, czyli od 24-302 cali w palecie 1,07 miliarda kolorów dzięki zastosowaniu 10-bitowej obróbki obrazu (w porównaniu do 16 milionów tworzonych przy przetwarzaniu 8-bitowym). Współczynnik projekcji dla tego modelu umożliwia wyświetlenie obrazu o przekątnej 2 metry już z odległości 162 cm. Większa niż w poprzednich modelach jest także możliwość powiększenia obrazu – 1,5:1

Sprzęt ma dużą ilość różnych portów komunikacyjnych (m in. 2xHDMI 1,3), dzięki czemu współpracuje z szeroką gamą urządzeń: od magnetowidów VCR, po najnowsze konsole do gier, odtwarzacze HD DVD oraz Blu-ray. BenQ W1100 oferuje 6 trybów ustawień zawierający trzy ustawienia predefiniowane, dostosowujące parametry obrazu do różnych zastosowań: Standard Mode, Dynamic Mode, Cinema Mode oraz zapamiętuje trzy ustawienia zdefiniowane przez użytkownika. Funkcja PIP (Picture-in-Picture) pozwala na jednoczesne wyświetlanie obrazów z dwóch źródeł. 

Podstawowa rozdzielczość projektora to 1080p (1920×1080). Jest w pełni zgodny ze standardem HDTV do 1080p oraz systemami TV – NTSC, PAL oraz SECAM. Lampa o mocy 230Watt zapewnia pracę 2500/4000 godzin (tryb Normal/Econo). Jasność to 2.000 ANSI lumenów, kontrast 4.500:1. Dźwięk SRS WOW HD (Surround System) generują dwa wbudowane głośniki o mocy 10 Watt każdy.

Fajnie jest pisac o nowych gadżetach. Szkoda tylko, że z takim zapałem konsumujemy to, co wymyślili Japończycy, Koreańczycy albo Amerykanie, zamiast samemu zabrać się za robienie takich sprzętów. Dlatego z dużą satysfakcją odnotowuję nowy multimedialny odtwarzacz marki Ferguson. Niech nikogo nie zmyli nazwa – to polska produkcja rodem z Poznania. Trzeba przyznać, że całkiem fajna.

Ferguson robi już dekodery DVB-T czy odtwarzacze DVD całkiem niezłej jakości (sam mam taki sprzęt). Tym razem poszedł o krok dalej. Odtwarzacz Ariva HDplayer 200A to multimedialne urządzenie do kina domowego lub słuchania cyfrowej muzyki w najwyższej jakości.  Dzięki obsłudze wielu różnych protokołów transmisji danych, Ferguson pozwala na odtwarzanie plików pobieranych z Internetu oraz zewnętrznych napędów optycznych DVD lub BD.

Zaletą urządzenia jest obsługa najnowszych formatów audio i wideo (MPEG-2, MPEG-4, MKV), wliczając w to płynne odtwarzanie obrazu w rozdzielczości 1080p i wielokanałowego dźwięku o wysokich współczynnikach bitrate. Model obsługuje polskie napisy TXT oraz wybrane serwisy internetowe. Obudowa umożliwia zamontowanie wewnątrz odtwarzacza dysku twardego SATA 2,5″. 

Odtwarzacz Ferguson Ariva HDplayer 200A wyposażono w złącze HDMI z sygnałem do 1080p (1920×1080 60 Hz, tryb 24p), cyfrowe optyczne wyjście audio, złącze sieci Ethernet (RJ-45, 100MBit) oraz opcjonalny adapter WiFi 802.11g/n. Użytkownik może korzystać także z dwóch wejść USB 2.0 do podłączania zewnętrznych pamięci i dysków USB oraz karty WiFi. Dodatkowo projektanci zadbali o czytnik kart pamięci MMC/SD (w tym SD HC). Cena sprzętu to ok. 350 zł.