Nowe plazmy Samsunga z serii E8000, E6500, E550, E530 oraz E490 i E450 trafiły już do sprzedaży w Polsce. Co w nich ciekawego? Zacznijmy od obrazu.W 2012 roku w ofercie firmy Samsung wyposażył swoje telewizory plazmowe w filtry Real Black oraz Real Black Pro. Dzięki temu – jak twierdzi koreański producent – flagowy model E8000 (na zdjęciu) oferuje obecnie najgłębszy poziom czerni, możliwy do uzyskania w telewizorach tego typu. Jest to możliwe właśnie dzięki panelowi Real Black Pro oraz wykorzystaniu specjalnego filtra antyrefleksyjnego Real Black i panelu Clear Image, który ogranicza odblaski światła.

Kombinacja tych technologii zapewnia intensywne, naturalne kolory i ostry obraz o doskonałym kontraście nawet w jasnych pomieszczeniach. Podobnie jak w serii telewizorów plazmowych firmy Samsung z ubiegłego roku, także obecnie użytkownicy zyskują dodatkowy cal ekranu. Znacznie zmniejszona została przerwa między ramą a samym ekranem. Telewizor E8000 posiada cienki profil o grubości 1,5 cala i ultracienką  ramę Plasma +1 w kolorze czarnym tytanowym.

Najwyższa seria telewizorów plazmowych Samsung Smart TV wyposażona jest również we wbudowaną kamerę i dwa głośniki, dzięki czemu użytkownik ma możliwość sterowania telewizorem za pomocą gestów ręką lub poleceń głosowych. Innowacyjność i wizja firmy Samsung została doceniona przez organizatorów tegorocznych targów CES 2012. Najwyższa seria E8000 otrzymała nagrodą Innovations Design and Engineering Awards CES 2012.

Tegoroczne modele plazm zostały także wzbogacone o nowe funkcje Samsung Smart TV, takie jak:

Album Family Story. Umożliwia on zarządzanie kolekcjami cyfrowych fotografii i wyświetlanie ich na dużym ekranie. Zdjęcia mogą być pobierane bezpośrednio z telefonów czy aparatów cyfrowych. Możliwe jest także przesyłanie komunikatów lub prowadzenie rodzinnego kalendarza z wykorzystaniem smartfonów, tabletów lub komputera.

Aplikacja Fitness. Pozwala użytkownikom telewizorów Samsung Smart TV monitorować postępy w zakresie pracy nad kondycją fizyczną. Umożliwia także bezprzewodowe podłączenie wagi Wi-Fi Body Scale w celu rejestracji pomiarów, a także wykorzystanie wbudowanej w telewizor kamery do stworzenia „wirtualnego lustra”, które pozwoli korygować pozycję przy wykonywanych ćwiczeniach.

Sekcja Kids. Zawiera gry edukacyjne i inna rozrywka dla dzieci, dzięki którym nauka i odkrywanie świata zmienią się we wspaniałą zabawę. Poprzez zmianę telewizora w nadzorowane przez rodziców interaktywne centrum nauki, Samsung wzbogaca czas, który dzieci spędzają przed ekranem.

Niektóre z nowych plazm Samsunga, takie jak 60-calowy model E6500 (powyżej) zostały wzbogacone o funkcję Smart Evolution. Jest to zestaw, który będzie zapewniał posiadaczom wybranych modeli telewizorów możliwość unowocześniania swoich urządzeń o nowe funkcje przez kolejne 4 lata. Z zestawu będą mogli korzystać posiadacze telewizorów Samsung Smart TV wprowadzonych do sprzedaży w 2012 roku lub później. Zestaw będzie dostępny w sprzedaży jako osobny produkt od 2013 do 2016 roku.

W tegorocznych modelach znalazła się także aplikacja Samsung AllShare Play – nowa odsłona usługi AllShare. Dzięki dostępnej pamięci AllShare Play umożliwia ona pobieranie i wymianę treści multimedialnych z różnych urządzeń, jak np. smartfony, tablety czy laptopy. Wbudowany w telewizor moduł sieci bezprzewodowej i funkcja AllShare Play umożliwią dostęp do urządzeń bez konieczności zakupu dodatkowego wyposażenia, np. adaptera WLAN.

Użytkownicy mogą korzystać z filmów, plików muzycznych i zdjęć zapisanych na dysku USB za pomocą funkcji ConnectShare Movie i oglądać swoje zasoby na ekranie telewizora. Funkcja PVR umożliwia nagrywanie i przechowywanie ulubionych filmów bezpośrednio na dysku twardym telewizora.

Sugerowane ceny detaliczne poszczególnych modeli:

• PS64E8000 -  13 499 zł
• PS51E8000 – 7 799 zł
• PS60E6500 – 8 499 zł
• PS51E6500 – 5 799 zł
• PS60E550 – 7 499 zł
• PS51E550 – 4 899 zł
• PS51E490 – 3899 zł
• PS51E450 – 2 799 zł
• PS43E490 – 3049 zł
• PS43E450 – 2049 zł

Zobacz też video: Nowe telewizory 3D: LG Cinema Screen

Ten wpis adresuję do tych, którzy przymierzają się właśnie do kupna nowego telewizora i mają dylemat – LED czy zwykłe LCD? Większość sprzedawców zapewne podpowie tę pierwszą – droższą – opcję. Ale czy warto płacić więcej? Czy te dodatkowo wydane pieniądze przełożą się na lepszą jakość obrazu? Zobaczmy.

Zacznijmy od tego, że pojęcie „LED TV” to czysty marketing. Telewizory LED są również telewizorami LCD. Co to znaczy? Wyobraźmy sobie tradycyjny projektor z lampą: jej światło jest blokowane przez przesuwającą się taśmę filmową i w ten sposób na ekranie powstaje obraz. Tak samo jest w telewizorach LCD, tyle, że taśmę zastępuje ciekłokrystaliczny wyświetlacz (Liquid Crystal Display, czyli właśnie LCD).

Na czym więc polega odmienność telewizorów LED? Wyłącznie na sposobie podświetlania. Tradycyjną świetlówkę stosowaną w telewizorach LCD zastępują w nich małe diody. Sam sposób podświetlania nie wpływa jednak na jakość obrazu. Wpływa na niego dopiero ilość diod, sposób ich rozmieszczenia oraz system włączania i wyłączania światła. Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Zdecydowana większość telewizorów LED to tzw. edge-lit LED – telewizory z podświetleniem krawędziowym. Oznacza to, że światło jest emitowane w nich przez dwie listwy po bokach panelu. Na każdej z nich jest po kilkadziesiąt diod, świecących do środka ekranu.

Wadą tego system jest nierównomierne rozproszenie światła. Widać to dobrze przy włączonym, pustym ekranie. Nie jest on jednolicie świecącą powierzchnią – wyraźne są jaśniejsze i ciemniejsze smugi. To przekłada się na słabszą jakość oglądanego obrazu, szczególnie przy „ciemnych” scenach (patrz zdjęcie, prawa strona ekranu).

Zaletą edge-lit LED jest niewątpliwie bardzo cienka obudowa – to najsmuklejsze odbiorniki TV na rynku. Ale jakość obrazu nie różni ich specjalnie od tradycyjnych LCD. Różnica może być widoczna dopiero przy nieco bardziej zaawansowanych LED-ach z tzw. systemem local dimming. Polega on na tym, że część diod jest wyłączana w momencie, kiedy obraz ma być czarny. Efektem jest lepszy kontrast i kolory.

Ale i tu różnica między LED a zwykłym LCD jest wciąż niewielka. Skok jakości następuje dopiero przy droższych LED-ach z tzw. tylnym podświetleniem (backlit LED). Diody są w nich umieszczone z tyłu ekranu w kilku-kilkunastu strefach. Im więcej tych stref, tym lepsza jakość obrazu – topowe LED-y mają 14-16 takich świecących zon. Światło rozpraszane jest więc o wiele bardziej równomiernie, niż w przypadku podświetlenia bocznego.

Na szczycie hierarchii LED-ów znajdują się odbiorniki z tylnym podświeleniem i systemem local dimming. Najlepsze z nich mogą osiągać głębię czerni i kolory porównywalne z plazmami. Są od nich jednak znacznie droższe. Warto też pamiętać, że wśród najlepszych telewizorów LED nie znajdziemy supercienkich odbiorników – tylne podświetlenie wymaga miejsca. Trzeba więc wybierać między designem a jakością obrazu.

Podsumujmy – są co najmniej 4 rodzaje telewizorów LED:

• z podświetleniem krawędziowym
• z podświetleniem krawędziowym i systemem local dimming
• z podświetleniem tylnym
• z podświetleniem tylnym i systemem local dimming

Testowa aplikacja Explore 3D w telewizorach Samsunga, o której wspominał Szymon dwa tygodnie temu, nie była tylko kolejnym demo, mającym na celu przetestowanie trójwymiarowej matrycy. Koreańczycy chcą uruchomić streaming VoD w wersji 3D już w czerwcu.

Korzystanie z niego ma być banalnie proste. Wystarczy kliknąć w ikonkę Samsung SmartHub Inteface, aby telewizor połączył się z wypożyczalnią video w wersji trójwymiarowej. Oczywiście potrzebny jest do tego telewizor 3D podłączony do internetu i wyposażony w aplikację Explore 3D.

Co znajdziemy w wypożyczalni? Firma zapowiada, że będą to nie tylko filmy fabularne i animacje, ale także pełnometrażowe dokumenty. Korzystać z VoD 3D będą mogli wszyscy użytkownicy telewizorów z serii Smart 3DTV w wersji LED i plazmowej, kupionych w 2010 i 2011 roku.

źródło: Multichannel News

Wyniki badania przeprowadzonego przez Digital Entertaiment Group w USA nie pozostawiają wątpliwości: właściciele telewizorów 3D są naprawdę zakochani w swoich sprzętach. Nie przeszkadzają im nawet badziewne (w niektórych przypadkach) okularki.

Aż 85 procent ankietowanych twierdzi, że woli oglądać filmy i programy w 3D. Dla 83 procent obsługa okularów nie jest żadnym problemem. 74 procent właścicieli odbiorników 3D ma więcej niż dwie pary okularów w domu.

Co ciekawe, posiadacze 3DTV jeszcze wyżej niż obraz 3D oceniają jakość zwykłych, dwywymiarowych filmów i programów, oglądanych w swoich telewizorach w jakości w HD. Podczas gdy jakość obrazu 3D pozytywnie oceniło 88 procent, jakość 2D podobała się aż 91 procentom badanych.

Wynik ten można dość łatwo wytłumaczyć. Skomplikowane technicznie telewizory 3D po prostu zapewniają lepszą jakość obrazu HD, niż te, które nie są przystosowane do obsługi efektów trójwymiarowych.

Na koniec garść interesujących faktów o amerykańskich posiadaczach 3DTV:

* 89 procent kupiło odbiorniki o przekątnej ekranu 50 cali lub większej

* 86 procent kupujących to mężczyźni

* Średnia wieku posiadaczy 3DTV - 51 lat

* 78 procent ogląda programy 3D razem z żonami, 86 procent – razem z dziećmi

Zobacz też wpis: Telewizory 3D: 2011 rokiem wyprzedaży?

Jedenaste już badanie European Trusted Brands 2011 przyniosło ciekawe rezultaty. Za najbardziej godny zaufania sprzęt RTV Polacy uznali produkty firm japońskich: Sony i Panasonica.

Sony zdobył Złote Godło. To nagroda przyznawana w kategorii ilościowej, gdy największa liczba respondentów uznaje daną markę za najbardziej godną zaufania. Badani wskazywali na produkty Sony jako przyjazne w użyciu, praktyczne i wysokiej klasy.

Z kolei Panasonic zdobył Kryształowe Godło. To nagroda przyznawana w kategorii jakościowej, gdzie marki są oceniane według czterech kryteriów: jakości, stosunku wartości do ceny, silnego wizerunku i zrozumienia potrzeb klienta. Panasonika najbardziej cenimy za jakość i zrozumienie potrzeb klienta.

Cóż, można się z tym zgodzić lub nie. Tylko jak wyniki tego badania mają się do faktu, że najchętniej kupujemy telewizory z Korei?

Trudno w to uwierzyć, ale jeszcze w 2003 roku średnia przekątna ekranu telewizora na świecie wynosiła zaledwie 34 cale. Dziś to 46 cali, a w 2015 – według prognoz – przeciętny odbiornik TV będzie miał 60-calowy ekran.

Co ciekawe, rozmiary telewizorów w ostatnich latach wcale nie rosły, a nawet spadały. Po wielkim skoku z 34 na 46 cali na przełomie lat 2003/2004 nastąpił spadek rozmiarów do średniej 42 cale, który utrzymywał się do 2007 roku (według danych CNet/Flowing Data). Wtedy znów nastąpił wzrost do 46 cali i tak jest do dziś.

Jak to możliwe, skoro kupujemy coraz więcej dużych paneli? Zagadkę wyjaśniają informacje o sprzedaży, dostarczone przez Sharpa. Otóż w ciągu ostatnich 12 miesięcy najlepiej sprzedawały się odbiorniki 37-calowe (wzrost o 308 %), a następnie 46-calowe (wzrost o 272%). Telewizory w rozmiarach 40-42 cale odnotowały wzrost sprzedaży „tylko” o 128 procent. Inne rozmiary, w tym największe, osiągnęły słabsze wyniki.

Przeciętna wielkość telewizora nie rosła więc w ostatnich latach z powodu wzrostu sprzedaży małych odbiorników. Wkrótce jednak ma się to zmienić. Ten sam Sharp prognozuje bowiem, że kiedy ludzie obkupią się już w małe HDTV (używane zwykle jako drugi telewizor w domu), znów zaczną inwestować w duże panele.

Dlatego już za 4 lata średnia przekątna ekranu telewizora w naszych domach ma wynosić 60 cali, a w USA – nawet 65 cali. Zdaniem Mike Gabriela, szefa marketingu Sharp Electronics UK stanie się tak dlatego, że wraz ze wzrostem liczby programów HD ludzie będą oczekiwali prawdziwych, kinowych wrażeń w swoich domach.

I pomyśleć, że pierwszy polski telewizor („Belweder”) miał zaledwie 14-calowy ekran i kosztował siedem średnich pensji?

Im większy telewizor, tym częściej wyposażony w technologię LED – wynika z ostatniego raportu Display Search. O ile wśród 32-calowych odbiorników tylko 17 procent jest podświetlanych diodami elektroluminescencyjnymi, a pozostałe lampami świetlówkowymi, to przy wyświetlaczach ponad 50-calowych sytuacja jest dokładnie odwrotna.

Przy przekątnej ekranu 50-54 cale w podświetlenie LED jest wyposażonych 76 procent modeli HDTV, a od 60 cali wzwyż – 87 procent. Popularny segment 46 cali podzielony jest pół na pół: połowa telewizorów podświetlana jest diodami, połowa świetlówkami.

Dlaczego LED-ów przybywa przy większych rozmiarach? Mają one kilka zdecydowanych zalet w stosunku do konkurencji:

• Są lżejsze, niż tradycyjne LCD lub plazmy (25-35 kg zamiast 40-50 kg)
• Zużywają mniej prądu (przy dużych wyświetlaczach zaczyna mieć to znaczenie)
• Dają lepszy obraz (przy rozdzielczości 1920 na 1080 piksele na dużych wyświetlaczach mają już całkiem spore rozmiary, znaczenia nabiera więc dobry kontrast)

No i oczywiście nabywcy większych telewizorów mają też więcej pieniędzy na swoje zachcianki, mogą więc inwestować w droższą technologię LED. Ale spokojnie, LED-y niedługo zdominują także niższe segmenty rynku. O ile w 2010 roku tylko 21 procent sprzedanych telewizorów wyposażonych było w tą technologię, to w 2011 roku ma być to już 53 procent.

Kupiony w 2010 roku telewizor zużywa tyle energii, co 100-watowa żarówka. A jak było wcześniej? Amerykańska organizacja Consumer Electronic Association (CEA) postanowiła zbadać, jak w ciągu ostatnich 8 lat spadała „prądożerność” płaskich telewizorów, zarówno LCD, jak i plazm. Wyniki okazały się zaskakujące.

Na pierwszy ogień poszły LCD z ekranami od 13 do 65 cali, wyprodukowane pomiędzy 2003 a 2010 rokiem. Okazało się, że w tym czasie średnie zużycie energii w trybie pracy spadło w tych telewizorach o 63 procent, a w trybie stand-by aż o 87 procent. Spory wpływ na spadek zużycia energii miało tu wprowadzenie technologii LED, czyli podświetlania ekranu diodami zamiast stosowaną dotąd lampą świetlówkową.

Jeszcze ciekawiej wypadły testy plazm. W latach 2003-2007 w telewizorach wykonanych w tej technologii zużycie energii spadało nieznacznie. Dopiero wprowadzenie do wyświetlaczy mieszanki gazów xenon/neon spowodowało prawdziwą rewolucję. Między 2008 a 2010 rokiem zużycie energii przez telewizory plazmowe spadło średnio o 41 procent w trybie pracy i o 85 procent w trybie stand-by.

Co ciekawe, badania całkowicie obaliły popularną tezę, że plazmy są bardziej prądożerne od telewizorów LED/LCD. W teście CEA średnie zużycie energii przez oba typy telewizorów było identyczne wynosiło w trybie pracy 0,13 Wata na cal kwadratowy powierzchni ekranu. Natomiast w trybie stand-by lepsze były plazmy z zużyciem 0,07 mikrowata na cal kwadratowy, w porównaniu z 0,77 mikrowata na cal kwadratowy w telewizorach LED/LCD.

źródło: hdtvtest.co.uk